Gepubliceerd op maandag 16 november 2026
IEF 24026
Rechtbank Amsterdam ||
30 sep 2026,
Rechtbank Amsterdam 30 sep 2026,, IEF 24026; ECLI:NL:RBAMS:2026:9245 (Lumetallix tegen Gedaagden), https://ie-forum.nl/artikelen/amerikaanse-partijen-hoeven-geen-proceskostenzekerheid-te-stellen-in-geschil-over-bedrijfsgeheimen

Amerikaanse partijen hoeven geen proceskostenzekerheid te stellen in geschil over bedrijfsgeheimen

Rb. Amsterdam 30 september 2026, IEF 24026; ECLI:NL:RBAMS:2026:9245 (Lumetallix tegen Gedaagden). De rechtbank heeft in een internationaal geschil over bedrijfsgeheimen, een geheimhoudingsovereenkomst en vermeende auteurs- en octrooirechten geoordeeld dat drie Amerikaanse procespartijen geen zekerheid hoeven te stellen voor de proceskosten. Lumetallix, een Nederlandse onderneming die een looddetectiekit heeft ontwikkeld en een internationale octrooiaanvraag heeft ingediend, is verwikkeld in een geschil met het Amerikaanse Spirochaete Research Labs, Fluorospec en een betrokken natuurlijke persoon over het gebruik van vertrouwelijke informatie en de verkoop van concurrerende looddetectieproducten. Lumetallix vordert onder meer staking van het gestelde onrechtmatige gebruik en de openbaarmaking van bedrijfsgeheimen, het uit de handel nemen en vernietigen van producten en schadevergoeding wegens de gestelde schending van een geheimhoudingsovereenkomst (NDA). De Amerikaanse partijen vorderen in reconventie onder meer staking en rectificatie van het volgens hen onrechtmatig inroepen van vermeende auteurs- en octrooirechten door Lumetallix, alsmede schadevergoeding wegens een gestelde schending van de NDA. De rechtbank onderzoekt of zij internationaal bevoegd is, nu de NDA waarop Lumetallix zich beroept een exclusieve forumkeuze voor de Nederlandse rechter bevat, maar volgens de Amerikaanse partijen is gesloten met Lumetallix B.V. en niet met de procederende Lumetallix Holding B.V. De rechtbank constateert dat onduidelijk is of beide namen dezelfde rechtspersoon betreffen en houdt haar beslissing over de bevoegdheid daarom aan. Voor de beoordeling van de incidentele vordering tot zekerheidstelling gaat zij uit van haar bevoegdheid. Lumetallix vordert op grond van artikel 224 lid 1 Rv dat de Amerikaanse partijen € 45.000 zekerheid stellen voor een eventuele proceskostenveroordeling. De rechtbank wijst deze vordering af vanwege de uitzondering op de verplichting tot zekerheidstelling die voortvloeit uit artikel 5 van het Protocol bij het Verdrag van vriendschap, handel en scheepvaart tussen Nederland en de Verenigde Staten van 27 maart 1956. Lumetallix wordt veroordeeld in de proceskosten van het incident, begroot op € 1.479.

Daarnaast beoordeelt de rechtbank het beroep van Lumetallix op artikel 12 Rv, waarmee zij aanhouding van de reconventionele vorderingen verlangt vanwege een parallelle procedure in New York. Artikel 12 Rv biedt de Nederlandse rechter de mogelijkheid een procedure aan te houden indien tussen dezelfde partijen over hetzelfde onderwerp eerder een zaak aanhangig is gemaakt bij een buitenlandse rechter en daarin een beslissing kan worden gegeven die in Nederland voor erkenning en, zo nodig, tenuitvoerlegging vatbaar is. De rechtbank oordeelt voorlopig dat bij een vordering in reconventie de datum van indiening van die vordering bepalend is voor de volgorde van aanhangigheid. Hoewel de Nederlandse procedure eerder was begonnen, hebben de Amerikaanse partijen hun procedure in New York op 24 april 2026 aanhangig gemaakt, terwijl zij hun reconventionele vorderingen in Nederland pas op 29 april 2026 hebben ingesteld. Voor die vorderingen is de Amerikaanse procedure volgens de rechtbank dus eerder aanhangig gemaakt. Of dit daadwerkelijk tot aanhouding moet leiden, staat nog niet vast. De Amerikaanse partijen hebben aangekondigd hun Amerikaanse dagvaarding te wijzigen, waardoor nog moet worden vastgesteld of de procedures hetzelfde onderwerp betreffen. Ook de mogelijke erkenning en tenuitvoerlegging van een toekomstig Amerikaans vonnis moet nog worden beoordeeld, waarbij de rechtbank verwijst naar de Gazprom-criteria. De rechtbank geeft partijen gelegenheid zich nader uit te laten over de identiteit van de contractspartij bij de NDA en de gevolgen van de Amerikaanse procedure, en houdt iedere verdere beslissing in de hoofdzaak aan.

5.3.

Artikel 12 Rv beoogt te voorkomen dat gelijktijdig procedures tussen dezelfde partijen over hetzelfde onderwerp worden gevoerd, waardoor het gevaar van tegenstrijdige uitspraken ontstaat. Om die reden geeft dit artikel de rechter de mogelijkheid de behandeling aan te houden van een zaak die al (eerder) aanhangig is bij een buitenlandse rechter. Voordat de rechter overweegt of de in Nederland aanhangige zaak zal worden aangehouden, moet deze eerst vaststellen dat aan de daarvoor geldende, in artikel 12 Rv opgenomen, vereisten is voldaan.

Volgens Lumetallix is dat zo, volgens Gedaagden niet. Subsidiair concluderen Gedaagden tot aanhouding van alleen dat deel van hun eis in reconventie dat ziet op buitencontractuele aansprakelijkheid, en de behandeling van hun op de NDA gebaseerde eisen dus wel voort te zetten.

5.4.

De rechtbank overweegt als volgt, eerst over de vraag welke rechter de rechter is “bij wie nadien” de zaak is aangebracht, deze rechtbank of de rechtbank in de Verenigde Staten.

Lumetallix betoogt dat deze rechtbank de rechter is bij wie de zaak “nadien” aanhangig is gemaakt: Gedaagden dienden hier op 29 april 2026 van eis in reconventie terwijl zij vijf dagen eerder, op 24 april 2026, hun zaak in de VS aanhangig hadden gemaakt.

Volgens Gedaagden daarentegen, is niet van belang wanneer zij hun reconventionele eis indienden omdat de Nederlandse zaak al aanhangig is sinds 10 maart 2026, de dag van de eerste rolzitting, zes weken voordat hun Amerikaanse zaak aanhangig werd.

5.5.

Artikel 12 Rv en zijn ontstaansgeschiedenis bieden geen duidelijkheid en er is geen of nauwelijks literatuur of rechtspraak over de vraag naar de volgorde van aanhangigheid in het geval van een eis in reconventie. De rechtbank leidt à contrario af uit ECLI:NL:HR:2023:1266, een kwestie van echtscheidings- en alimentatierecht, dat de datum van indienen van de eis in reconventie hier bepalend is. De Rechtbank Den Haag heeft ook in die zin besloten toen zij de behandeling van een reconventionele vordering aanhield op grond van artikel 12 Rv, zie ECLI:NL:RBDHA:2017:11653.

5.6.

Voorlopig oordeel is dus dat Gedaagden eerst een zaak aanhangig hebben gemaakt bij de rechter in New York en daarna (voor wat betreft hún vorderingen) hier in Nederland.