IEF 23996
6 november 2026
Artikel

Mercis zoekt Jurist (contractenrecht / IE specialist)

 
IEF 23984
3 november 2026
Uitspraak

Conclusie Szpunar: AI-chatbots kunnen inbreuk maken op persuitgeversrecht bij gebruik van nieuwsartikelen

 
IEF 23979
3 november 2026
Artikel

Openbare verdediging proefschrift ‘Rechtsvorming door het HvJ in het Europese merkenrecht' door Marjolein Bronneman op maandag 23 november 2026

 
IEF 24036

Uitspraak ingezonden door Jasper Klopper, Visser, Schaap & Kreijger.

Geen merkinbreuk door gebruik van RIJP: onvoldoende overeenstemming met REYPENAER en geen bekend merk

Rechtbank Midden-Nederland 17 nov 2026, IEF 24036; C/16/617573 / KL ZA 26-244 (Wijngaard Kaas tegen Vandersterre c.s.), https://ie-forum.nl/artikelen/geen-merkinbreuk-door-gebruik-van-rijp-onvoldoende-overeenstemming-met-reypenaer-en-geen-bekend-merk

Rb. Midden-Nederland 10 november 2026, IEF 24036; C/16/617573 / KL ZA 26-244 (Wijngaard Kaas tegen Vandersterre c.s.). In deze zaak tussen Wijngaard Kaas en Vandersterre c.s. staat de vraag centraal of het gebruik van het teken RIJP inbreuk maakt op het woordmerk "REYPENAER". Wijngaard brengt onder het merk "REYPENAER" oude kazen op de markt en verzet zich tegen het gebruik van RIJP voor een kaaswinkel in Laren. Zij beroept zich primair op art. 2.20 lid 2 onder b BVIE en subsidiair op art. 2.20 lid 2 onder c BVIE. De voorzieningenrechter oordeelt dat het gebruik van RIJP niet uitsluitend als handelsnaamgebruik kan worden aangemerkt, omdat het teken ook wordt gebruikt op onder meer kaasverpakkingen, kassabonnen en reclamemateriaal. Daarmee is sprake van merkgebruik in het economisch verkeer. Hoewel "REYPENAER" en RIJP betrekking hebben op soortgelijke waren en sprake is van enige visuele, auditieve en begripsmatige overeenstemming, is deze overeenstemming gering. Daarbij speelt mee dat het merk REYPENAER verwijst naar het rijpen van kaas en dat RIJP eveneens associaties met het rijpingsproces oproept. De voorzieningenrechter acht direct of indirect verwarringsgevaar daarom niet aannemelijk.

IEF 24031

Executie vernietigingsbevel vertrouwelijke bedrijfsgegevens mag doorgaan, dwangsommen niet verjaard

Rechtbank Noord-Holland 28 okt 2026, IEF 24031; ECLI:NL:RBNHO:2026:14782 ([eisers] tegen Interflow), https://ie-forum.nl/artikelen/executie-vernietigingsbevel-vertrouwelijke-bedrijfsgegevens-mag-doorgaan-dwangsommen-niet-verjaard

Rb. Noord-Holland 28 oktober 2026, IEF 24031; IT 5654; ECLI:NL:RBNHO:2026:14782 ([eisers] tegen Interflow). De voorzieningenrechter heeft in een executiegeschil geoordeeld dat er geen grond bestaat om de tenuitvoerlegging van eerdere vonnissen over de vernietiging van vertrouwelijke bedrijfsgegevens van Interflow te staken of te schorsen. Twee voormalige werknemers van Interflow, een onderneming gespecialiseerd in luchtbeheersing in gecontroleerde ruimtes, hebben na hun vertrek een concurrerende onderneming opgericht. Uit forensisch onderzoek bleek dat zij tegen het einde van hun dienstverband bedrijfsbestanden naar externe gegevensdragers hadden gekopieerd en bestanden naar externe e-mailadressen hadden verstuurd. Bij vonnis van 9 november 2022 zijn zij en hun onderneming veroordeeld om de gekopieerde of anderszins verkregen vertrouwelijke informatie, alle kopieën daarvan en daarop gebaseerde documenten en bestanden onder toezicht van een onafhankelijke deskundige aantoonbaar te vernietigen. Omdat volgens Interflow onvoldoende uitvoering was gegeven aan deze verplichtingen, volgde een executiegeschil waarin de rechtbank op 6 november 2023 nadere verplichtingen oplegde om de deskundige toegang te geven tot de relevante systemen, gegevensdragers en e-mailservers en de gegevens alsnog te vernietigen, op straffe van dwangsommen. Het gerechtshof Amsterdam bekrachtigde dit vonnis op 22 juli 2025, maar oordeelde wel dat Interflow de rapportages van onderzoeksbureau DigiJuris niet kon gebruiken ter bestrijding van de matiging van eerder verbeurde dwangsommen. Dit omdat deze volgens het hof in strijd met het beginsel van hoor en wederhoor tot stand waren gekomen. Nadat Interflow opnieuw aanspraak had gemaakt op dwangsommen, vorderden de voormalige werknemers en hun onderneming staking of schorsing van de executie. Zij stelden dat de onderzoeksrapportages onbruikbaar waren, dat zij onvoldoende in staat werden gesteld aan de eerdere veroordelingen te voldoen en dat de dwangsommen waren verjaard. Onder verwijzing naar de rechtspraak van de HR over executiegeschillen overweegt de voorzieningenrechter dat bij een definitieve veroordeling slechts grond bestaat voor schorsing van de tenuitvoerlegging indien sprake is van misbruik van executiebevoegdheid in de zin van artikel 3:13 BW.

IEF 24034

Artikel geschreven door Bas Kist, Chiever.

Toblerone terecht in de aanval

Bas Kist, 17 november 2026.

Voor Mondelēz, de eigenaar van de bekende Toblerone chocoladereep, is de maat vol. Na verschillende vergeefse pogingen om Catherine Dodd, een ondernemer uit het Engelse Sussex, te bewegen de vorm van haar vegan chocoladereep aan te passen, begint de Amerikaanse chocoladereus nu een rechtszaak tegen de Britse dame. Wie niet horen wil moet maar voelen, zullen ze gedacht hebben.

IEF 24030

Franchisenemer moet ERA-naam blijven voeren, franchisegever schendt informatieplicht

Rechtbank Noord-Holland 23 sep 2026, IEF 24030; ECLI:NL:RBNHO:2026:13072 (ERA tegen [gedaagden]), https://ie-forum.nl/artikelen/franchisenemer-moet-era-naam-blijven-voeren-franchisegever-schendt-informatieplicht

Rb. Noord-Holland 23 september 2026, IEF 24030; ECLI:NL:RBNHO:2026:13072 (ERA tegen [gedaagden]). De rechtbank heeft geoordeeld dat een franchisenemer van makelaarsorganisatie ERA Nederland gebonden blijft aan een franchiseovereenkomst uit 2009, ondanks een poging de samenwerking per 31 december 2025 te beëindigen. ERA vordert nakoming van verschillende contractuele verplichtingen, waaronder het gebruik van het ERA Marketing Systeem, het voeren van de ERA-naam en het ERA-logo in de bedrijfscommunicatie en de betaling van franchisevergoedingen. De franchisenemer voert aan dat de overeenkomst uit 2009 niet op de huidige vennootschap onder firma van toepassing is en dat de franchiseverhouding daarom met een redelijke opzegtermijn kon worden beëindigd. De rechtbank volgt dit standpunt niet. Uit de gedragingen van partijen blijkt dat de franchiseovereenkomst in 2013 in de vennootschap onder firma is ingebracht en vervolgens door partijen is uitgevoerd. Het ontbreken van schriftelijke toestemming van ERA voor deze inbreng staat niet aan de toepasselijkheid van de overeenkomst in de weg. De overeenkomst heeft een looptijd van vijf jaar en wordt telkens met vijf jaar verlengd, zonder mogelijkheid tot tussentijdse opzegging. De opzegging van 26 juni 2025 heeft daarom pas effect per 12 april 2029. Ook het beroep op ontbinding wegens tekortkomingen van ERA wordt verworpen, omdat ERA niet in verzuim is komen te verkeren. De franchisenemer blijft tot 12 april 2029 gehouden de franchiseovereenkomst na te komen. Daarbij onderscheidt de rechtbank het contractueel verleende recht om de ERA-merken, handelsnaam en overige aanduidingen te gebruiken van de verplichting om daadwerkelijk het ERA Marketing Systeem te gebruiken. Op grond van andere bepalingen van de overeenkomst moet de franchisenemer bovendien het ERA-logo aan de eigen handelsnaam toevoegen, de ERA-naam in de voorgeschreven bedrijfsuitingen gebruiken en vermelden dat iedere ERA-makelaar zelfstandig en onafhankelijk is. De rechtbank veroordeelt de franchisenemer en haar vennoten hoofdelijk om binnen tien dagen na betekening aan deze verplichtingen te voldoen, op straffe van een dwangsom van € 500 per dag tot maximaal € 50.000.

IEF 24033

Buma en Sena krijgen deels gelijk in geschil over betaling van muzieklicenties

Rechtbank Limburg 4 nov 2026, IEF 24033; ECLI:NL:RBLIM:2026:11611 (Buma en Sena tegen [gedaagde]), https://ie-forum.nl/artikelen/buma-en-sena-krijgen-deels-gelijk-in-geschil-over-betaling-van-muzieklicenties

Rb. Limburg 4 november 2026, IEF 24033; ECLI:NL:RBLIM:2026:11611 (Buma en Sena tegen [gedaagde]). De rechtbank heeft geoordeeld dat een ondernemer de verschuldigde vergoedingen voor het gebruik van muziek aan Buma en Sena moet betalen, maar wijst de gevorderde verhoging vanwege het verlies van een korting af. De ondernemer heeft sinds 2020 doorlopende licentieovereenkomsten met Buma en Sena voor het gebruik van muziek binnen de organisatie. Voor 2026 ontving de ondernemer een vaste factuur van € 1.395,79, waarbij een voorwaardelijke korting van € 650,76 werd toegepast. Buma en Sena stemden vervolgens in met een betalingsregeling waarbij het factuurbedrag in vier maandelijkse termijnen mocht worden voldaan. Nadat de ondernemer niet tijdig volgens deze regeling had betaald, maakten Buma en Sena aanspraak op het openstaande bedrag en een verhoging wegens vervallen korting. De ondernemer stelde echter dat partijen hadden afgesproken dat de jaarlijkse vergoedingen per kwartaal mochten worden betaald en betwistte daarom de vordering.

IEF 24032

Curator moet ruim € 1,3 miljoen aan royalty's uit faillissementsboedel afdragen aan mede-auteursrechthebbende

Rechtbank Amsterdam 4 nov 2026, IEF 24032; ECLI:NL:RBAMS:2026:10960 (Nordisk tegen de curator), https://ie-forum.nl/artikelen/curator-moet-ruim-1-3-miljoen-aan-royalty-s-uit-faillissementsboedel-afdragen-aan-mede-auteursrechthebbende

Rb. Amsterdam 4 november 2026, IEF 24032; ECLI:NL:RBAMS:2026:10960 (Nordisk tegen de curator). De rechtbank heeft geoordeeld dat een curator ruim € 1,3 miljoen aan royalty's voor de exploitatie van een tv-format moet afdragen aan Nordisk Banijay (hierna: Nordisk). Nordisk werkte samen met twee inmiddels failliete vennootschappen aan de ontwikkeling van een tv-format voor de internationale markt. Het gerechtshof oordeelde in 2023 dat het gemeenschappelijk auteursrecht op het format voor 50% aan Nordisk toekwam en dat de curator op dit auteursrecht heeft gemaakt door het format zonder haar toestemming te exploiteren. Nordisk heeft daarom recht op de helft van de ontvangen exploitatieopbrengsten. In deze procedure vordert zij betaling van ruim € 1,5 miljoen aan royalty's. De curator stelt zich echter op het voor dat Nordisk ook voor de helft moet bijdragen aan de gemaakte ontwikkelings- en exploitatiekosten en wil deze kosten met de verschuldigde royalty's verrekenen.

IEF 24027

HR: ING mag persoonsgegevens van voormalige klant registreren na beëindiging bankrelatie

Hoge Raad 6 nov 2026, IEF 24027; ECLI:NL:HR:2026:1815 ([cliënt] tegen ING), https://ie-forum.nl/artikelen/hr-ing-mag-persoonsgegevens-van-voormalige-klant-registreren-na-beeindiging-bankrelatie

HR 6 november 2026, IEF 24027; IT 5650; ECLI:NL:HR:2026:1815 ([cliënt] tegen ING). In deze zaak tussen een voormalige klant en ING staat de vraag centraal of ING persoonsgegevens van de klant mocht opnemen in haar Gebeurtenissenadministratie en het Intern Verwijzingsregister (IVR). De klant exploiteert een eenmanszaak die onder meer handelt in oud ijzer en metalen. In 2021 kondigde ING aan de zakelijke bankrelatie te beëindigen, omdat de klant tijdens een periodiek cliëntenonderzoek onvoldoende inzicht had gegeven in het gebruik van zijn zakelijke rekeningen. Volgens ING kon zij daardoor onvoldoende voldoen aan haar verplichtingen op grond van de Wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme (Wwft). Na beëindiging van de bankrelatie registreerde ING de gegevens voor acht jaar. Daarbij vermeldde zij onder meer dat de klant grote contante uitgaven had gedaan die niet konden worden verantwoord en onvoldoende maatregelen had genomen om betrokkenheid bij heling, witwassen en andere financiële criminaliteit uit te sluiten. De klant vordert verwijdering van zijn persoonsgegevens uit de Gebeurtenissenadministratie en schrapping van zijn registratie in het IVR. Volgens hem verwerkt ING strafrechtelijke persoonsgegevens in de zin van artikel 10 AVG, zonder dat aan de daarvoor geldende voorwaarden is voldaan. Het Hof Amsterdam verwerpt dit standpunt [IT 4871]. Volgens het hof bevatten de registraties geen concrete feiten en omstandigheden die een strafrechtelijke bewezenverklaring kunnen dragen. Daarnaast heeft ING volgens het hof een gerechtvaardigd en zwaarwegend belang bij de registratie, mede gelet op haar verplichtingen onder de Wwft

IEF 24026

Amerikaanse partijen hoeven geen proceskostenzekerheid te stellen in geschil over bedrijfsgeheimen

Rechtbank Amsterdam 30 sep 2026, IEF 24026; ECLI:NL:RBAMS:2026:9245 (Lumetallix tegen Gedaagden), https://ie-forum.nl/artikelen/amerikaanse-partijen-hoeven-geen-proceskostenzekerheid-te-stellen-in-geschil-over-bedrijfsgeheimen

Rb. Amsterdam 30 september 2026, IEF 24026; ECLI:NL:RBAMS:2026:9245 (Lumetallix tegen Gedaagden). De rechtbank heeft in een internationaal geschil over bedrijfsgeheimen, een geheimhoudingsovereenkomst en vermeende auteurs- en octrooirechten geoordeeld dat drie Amerikaanse procespartijen geen zekerheid hoeven te stellen voor de proceskosten. Lumetallix, een Nederlandse onderneming die een looddetectiekit heeft ontwikkeld en een internationale octrooiaanvraag heeft ingediend, is verwikkeld in een geschil met het Amerikaanse Spirochaete Research Labs, Fluorospec en een betrokken natuurlijke persoon over het gebruik van vertrouwelijke informatie en de verkoop van concurrerende looddetectieproducten. Lumetallix vordert onder meer staking van het gestelde onrechtmatige gebruik en de openbaarmaking van bedrijfsgeheimen, het uit de handel nemen en vernietigen van producten en schadevergoeding wegens de gestelde schending van een geheimhoudingsovereenkomst (NDA). De Amerikaanse partijen vorderen in reconventie onder meer staking en rectificatie van het volgens hen onrechtmatig inroepen van vermeende auteurs- en octrooirechten door Lumetallix, alsmede schadevergoeding wegens een gestelde schending van de NDA. De rechtbank onderzoekt of zij internationaal bevoegd is, nu de NDA waarop Lumetallix zich beroept een exclusieve forumkeuze voor de Nederlandse rechter bevat, maar volgens de Amerikaanse partijen is gesloten met Lumetallix B.V. en niet met de procederende Lumetallix Holding B.V. De rechtbank constateert dat onduidelijk is of beide namen dezelfde rechtspersoon betreffen en houdt haar beslissing over de bevoegdheid daarom aan. Voor de beoordeling van de incidentele vordering tot zekerheidstelling gaat zij uit van haar bevoegdheid. Lumetallix vordert op grond van artikel 224 lid 1 Rv dat de Amerikaanse partijen € 45.000 zekerheid stellen voor een eventuele proceskostenveroordeling. De rechtbank wijst deze vordering af vanwege de uitzondering op de verplichting tot zekerheidstelling die voortvloeit uit artikel 5 van het Protocol bij het Verdrag van vriendschap, handel en scheepvaart tussen Nederland en de Verenigde Staten van 27 maart 1956. Lumetallix wordt veroordeeld in de proceskosten van het incident, begroot op € 1.479.

IEF 24025

KPN moet toegang tot illegale boekenplatforms Oceanofpdf en Z-Library blokkeren

Rechtbank Rotterdam 30 okt 2026, IEF 24025; ECLI:NL:RBROT:2026:16081 (Stichting BREIN tegen KPN), https://ie-forum.nl/artikelen/kpn-moet-toegang-tot-illegale-boekenplatforms-oceanofpdf-en-z-library-blokkeren

Rb. Rotterdam 30 oktober 2026, IEF 24025; IT 5649; ECLI:NL:RBROT:2026:16081 (Stichting BREIN tegen KPN). In deze zaak tussen Stichting BREIN en KPN staat de vraag centraal of KPN verplicht kan worden de toegang tot de platforms Oceanofpdf en Z-Library voor haar abonnees te blokkeren. Via deze platforms kunnen internetgebruikers boeken en tijdschriften inzien en downloaden. Volgens BREIN worden op de platforms op grote schaal auteursrechtelijk beschermde werken zonder toestemming van de rechthebbenden aangeboden. BREIN heeft in juli 2026 verschillende betrokken partijen, waaronder websitehouders en hostingproviders, verzocht de platforms offline te halen. Omdat dit niet tot het gewenste resultaat heeft geleid, vordert BREIN op grond van artikel 26d Auteurswet dat KPN de toegang tot de platforms blokkeert. KPN voert geen inhoudelijk verweer en refereert zich aan het oordeel van de voorzieningenrechter.

IEF 24024

Brits bedrijf hoeft na Brexit geen zekerheid te stellen voor proceskosten in IE-zaak

Rechtbank Den Haag 14 okt 2026, IEF 24024; ECLI:NL:RBDHA:2026:32594 (NPD c.s. tegen Amazon c.s.), https://ie-forum.nl/artikelen/brits-bedrijf-hoeft-na-brexit-geen-zekerheid-te-stellen-voor-proceskosten-in-ie-zaak

Rb. Den Haag 14 oktober 2026, IEF 24024; ECLI:NL:RBDHA:2026:32594 (NPD c.s. tegen Amazon c.s.). De rechtbank heeft in een incident geoordeeld dat de in het VK gevestigde NPD Partnership Ltd. geen zekerheid hoeft te stellen voor de proceskosten in een procedure tegen verschillende Amazon-vennootschappen. In de hoofdzaak stellen NPD Partnership en NPD Toys B.V. in liquidatie (NPD c.s.) dat Amazon door de verhandeling van bepaalde spellen inbreuk maakt op hun intellectuele eigendomsrechten, althans onrechtmatig handelt. Zij vorderen onder meer een verklaring voor recht, een inbreukverbod, maatregelen om verdere inbreuken via het platform te voorkomen, opgave van de omvang van de verhandeling, winstafdracht, schadevergoeding en vernietiging van de resterende voorraad. Amazon heeft vóór alle weren op grond van artikel 224 Rv gevorderd dat NPD Partnership een onherroepelijke bankgarantie van € 100.290 stelt ter zekerheid van een mogelijke proceskostenveroordeling in de procedure en in hoger beroep. NPD c.s. heeft zich hiertegen verweerd en aangevoerd dat NPD Partnership op grond van artikel III van het Aanvullend Verdrag tussen Nederland en het Verenigd Koninkrijk betreffende rechtsgedingen van 17 november 1967 is vrijgesteld van de verplichting tot zekerheidstelling.