Gepubliceerd op donderdag 19 november 2026
IEF 24043
Gerecht EU (voorheen GvEA) ||
11 nov 2026,
Gerecht EU (voorheen GvEA) 11 nov 2026,, IEF 24043; ECLI:EU:T:2026:740 (Riedl tegen EUIPO), https://ie-forum.nl/artikelen/gerecht-eu-aromapressur-mist-onderscheidend-vermogen-als-uniemerk

Gerecht EU: Aromapressur mist onderscheidend vermogen als Uniemerk

Gerecht EU 11 november 2026, IEF 24043; IEFbe 4407; ECLI:EU:T:2026:740 (Riedl tegen EUIPO). In deze zaak tussen Riedl en het EUIPO staat de vraag centraal of het woordteken "Aromapressur" voldoende onderscheidend vermogen heeft om als Uniemerk te worden geregistreerd voor onder meer opleidingsdiensten en diensten op het gebied van alternatieve geneeskunde en aromatherapie (klassen 41 en 44). Riedl had samen met een andere aanvrager het woordteken Aromapressur als Uniemerk aangevraagd. Het EUIPO weigerde de inschrijving op grond van artikel 7 lid 1 onder b UMVo, omdat het relevante Duitstalige publiek het teken volgens het EUIPO zou opvatten als een rechtstreekse verwijzing naar een therapie die aromatherapie en acupressuur combineert. Riedl betoogt dat ‘Aromapressur’ een nieuw gevormd woord is met een eigen betekenis die verder gaat dan de afzonderlijke bestanddelen ‘aroma’ en ‘pressur’. Daarnaast voert hij aan dat hij de therapievorm zelf heeft ontwikkeld en erover heeft gepubliceerd, waardoor de benaming uitsluitend met hem zou worden geassocieerd.

Het Gerecht volgt deze argumenten niet. Volgens het Gerecht zal het relevante Duitstalige publiek het teken onmiddellijk begrijpen als een aanduiding van een therapie die aromatherapie en acupressuur combineert. Voor de betrokken opleidings- en gezondheidsdiensten beschrijft het teken daarmee de aard of inhoud van de aangeboden diensten, zonder hun commerciële herkomst aan te duiden. Riedl heeft bovendien onvoldoende onderbouwd dat de combinatie van beide woordelementen een zelfstandige, onderscheidende betekenis heeft. Dat Riedl de therapievorm heeft ontwikkeld en mede-auteur is van een boek over Aromapressur, maakt dit niet anders. Het onderscheidend vermogen moet worden beoordeeld vanuit de perceptie van het relevante publiek en niet vanuit de betrokkenheid van de aanvrager bij de ontwikkeling van de therapie. Het Gerecht oordeelt daarom dat het EUIPO terecht heeft vastgesteld dat het woordteken "Aromapressur" onderscheidend vermogen mist in de zin van artikel 7 lid 1 onder b UMVo en verwerpt het beroep.

Vertaald:

22. Een teken is niet geschikt om de wezenlijke functie van het merk te vervullen en heeft derhalve geen onderscheidend vermogen in de zin van artikel 7, lid 1, onder b), van verordening 2017/1001, wanneer het verband tussen de semantische inhoud ervan en de betrokken waren en diensten voldoende concreet en rechtstreeks is om het relevante publiek in staat te stellen deze waren en diensten onmiddellijk aan de hand van dat teken te identificeren [zie in die zin arrest van 14 mei 2025, Visable/EUIPO (Europages), T‑323/24, niet gepubliceerd, EU:T:2025:486, punt 28 en aldaar aangehaalde rechtspraak]. Dit is met name het geval wanneer het relevante publiek een teken opvat als informatie over de aard van de waren of diensten die het aanduidt, en niet als een aanduiding van de commerciële herkomst ervan [zie in die zin arresten van 8 mei 2008, Eurohypo/BHIM, C‑304/06 P, EU:C:2008:261, punt 69, en van 13 maart 2024, Quality First/EUIPO (MORE-BIOTIC), T‑243/23, niet gepubliceerd, EU:T:2024:162, punt 25 en aldaar aangehaalde rechtspraak].

27. Bijgevolg moet worden ingestemd met de vaststelling van de kamer van beroep dat het relevante publiek het aangevraagde merk zal opvatten als een rechtstreekse en specifieke verwijzing naar het feit dat de betrokken diensten van de klassen 41 en 44 betrekking hebben op een therapie die aromatherapie en acupressuur combineert, en niet als een aanduiding van de commerciële herkomst van deze diensten.

31. In casu moet worden geoordeeld dat het feit dat verzoeker medeauteur is van een boek over Aromapressur of dat hij de ontwikkelaar en voornaamste gebruiker van deze techniek is, geen invloed heeft op de perceptie van het aangevraagde merk door het relevante publiek, zoals die door de kamer van beroep is vastgesteld en in punt 27 hierboven in herinnering is gebracht.

22      Un signe n’est pas de nature à remplir la fonction essentielle de la marque, et n’est donc pas distinctif au sens de l’article 7, paragraphe 1, sous b), du règlement 2017/1001, lorsque le lien établi entre sa teneur sémantique et les produits et les services visés est suffisamment concret et direct pour que, dans l’esprit du public pertinent, ce signe permette une identification immédiate de ces produits et de ces services [voir, en ce sens, arrêt du 14 mai 2025, Visable/EUIPO (Europages), T‑323/24, non publié, EU:T:2025:486, point 28 et jurisprudence citée]. Tel est notamment le cas lorsque le public pertinent perçoit un signe comme fournissant des informations sur la nature des produits ou services qu’il désigne et non comme indiquant leur origine commerciale [voir, en ce sens, arrêts du 8 mai 2008, Eurohypo/OHMI, C‑304/06 P, EU:C:2008:261, point 69, et du 13 mars 2024, Quality First/EUIPO (MORE-BIOTIC), T‑243/23, non publié, EU:T:2024:162, point 25 et jurisprudence citée].

27      Par conséquent, il y a lieu d’approuver le constat de la chambre de recours selon lequel le public pertinent percevra la marque demandée comme une référence directe et spécifique au fait que les services visés relevant des classes 41 et 44 concernent une thérapie qui combine l’aromathérapie et l’acupression, et non comme une indication de l’origine commerciale de ces services.

31      En l’espèce, il y a lieu de considérer que le fait que le requérant soit le coauteur d’un livre sur l’Aromapressur ou qu’il soit le développeur et l’utilisateur principal de cette technique est sans incidence sur la perception de la marque demandée par le public pertinent, telle que retenue par la chambre de recours et rappelée au point 27 ci-dessus.