25 nov 2021
Inbreuk auteursrechten op het Vlisco-dessin
![Klik voor grotere versie](/img/custom/upload/Vlisco-stof-61bc8b91-1960-43e6-b154-672bc35ff8c2.jpg)
Vzr. Rechtbank Midden-Nederland 25 november 2021, IEF 20408; ECLI:NL:RBMNE:2021:5824 (Vlisco tegen Max Mara) Kort geding. Inbreuk in EU op auteursrecht op het dessin van een stof. Het werkbegrip en de beschermingsomvang zijn geharmoniseerd, zodat de vraag of het dessin auteursrechtelijk beschermd is en of Max Mara daarop inbreuk maakt, wordt beoordeeld naar Nederlands recht. Het antwoord op die vragen luidt: ja. Wie auteursrechthebbende is, moet worden beoordeeld naar de lex loci protectionis (het recht van het land waar de bescherming wordt ingeroepen). Of textielbedrijf Vlisco auteursrechthebbende is, wordt beoordeeld naar Nederlands, Duits, Frans en Italiaans recht. Voor wat betreft de overige EU-landen heeft Vlisco onvoldoende gesteld om te kunnen beoordelen of het auteursrecht en de daaraan verbonden persoonlijkheidsrechten aan haar toekomt. De voorzieningenrechter oordeelt dat Vlisco naar Nederlands, Duits en Italiaans recht auteursrechthebbende is en daarom worden de vorderingen m.b.t. die landen toegewezen.
3.27. Zoals gezegd (zie 3.13) is het recht van de EU-landen op het punt van de beschermingsomvang geharmoniseerd, zodat er kan worden volstaan met de constatering dat er naar Nederlands recht sprake is van een inbreuk. Krachtens die harmonisatie volgt daaruit immers dat ook naar Duits en Italiaans recht sprake is van een gelijkluidende inbreuk.
3.28. Er is door Vlisco c.s. alleen om een oordeel gevraagd over de vraag of Max Mara c.s. inbreuk maakt op het Vlisco-dessin en niet om een oordeel over de vraag of de afzonderlijke items waarin Max Mara c.s. het dessin heeft verwerkt inbreukmakend zijn. Max Mara c.s. heeft als subsidiair standpunt gemeld dat, als Vlisco c.s. zich al kan beroepen op de auteursrechtelijke bescherming van het Vlisco-dessin, die bescherming niet geldt voor de producten van Max Mara c.s. waarop het inbreukmakende dessin is gecombineerd met andere dessins. Tegenover dat verweer heeft Vlisco c.s. niet voldoende gesteld en onderbouwd dat de laatstbedoelde producten inbreuk maken. De rechtsstrijd is immers niet over de individuele producten van Max Mara c.s. gegaan. De uit te spreken veroordeling van Max Mara c.s. om zich van verdere inbreuken op het auteursrecht op het Vlisco-dessin te onthouden, heeft daarom uitsluitend betrekking op de producten van Max Mara c.s. waarop uitsluitend dát dessin is afgebeeld. Ten aanzien van die producten is namelijk evident dat zij een inbreuk op dat auteursrecht vormen.