Momfluencer: geschil over content met kinderen hoort bij de rechter, niet op social media

Rb. Noord-Holland 3 november 2026, IEF 24017; ECLI:NL:RBNHO:2026:14975 (de vrouw tegen de man). In deze zaak staat de botsing centraal tussen het recht van een moeder op eerbiediging van haar persoonlijke levenssfeer, eer en goede naam (artikel 8 EVRM) en het recht van de vader op vrijheid van meningsuiting (artikel 10 EVRM). Partijen hebben een relatie gehad en hebben samen het ouderlijk gezag over hun twee kinderen. De vrouw is “momfluencer” waarmee ze als influencer inkomsten verdient met betaalde samenwerkingen waarin ook de kinderen voorkomen. Tijdens de relatie had de man daar geen bezwaar tegen. Na de breuk verzette hij zich en wilde hij voor iedere samenwerking apart toestemming geven. Hij plaatste online berichten waarin hij de vrouw ervan beschuldigde de kinderen als verdienmodel te gebruiken, deelde privécommunicatie en benaderde ongeveer negen opdrachtgevers van de vrouw. Hij dreigde daarbij met juridische stappen. De vrouw vorderde, samengevat, verwijdering van de publicaties, een verbod om haar zonder feitelijke grondslag te beschuldigen en om haar opdrachtgevers te benaderen, en een rectificatie. Zij baseerde dit op artikel 8 EVRM en stelde dat een geschil over het gezamenlijk gezag volgens artikel 1:253a BW aan de rechter moet worden voorgelegd. De man stelde dat de kinderen een eigen mening hebben en dat hij alleen hun privacy wilde beschermen. 

De voorzieningenrechter neemt een spoedeisend belang aan, omdat het handelen van de man leidt tot reputatie- en inkomensschade. Hij weegt artikel 8 en artikel 10 EVRM tegen elkaar af. De man mag zijn visie geven, maar zijn berichten zijn niet uitsluitend feitelijk. Ze wekken een bepaalde indruk over het optreden van de vrouw en zijn stelling dat de kinderen niet meer wilden meewerken, is niet onderbouwd. Doordat hij zijn volgers oproept de berichten te delen, kon hij voorzien dat de vrouw schade zou lijden. Hoewel de privacy van de kinderen zwaar weegt en de man die privacy in beginsel mag beschermen, ligt dat anders als het handelen van de man wordt ingegeven om de vrouw onder druk te zetten of financieel te treffen. Daarvan was sprake. De man benaderde opdrachtgevers zonder onderbouwde en volledige informatie, waarna zij direct stopten met de samenwerking. Op de zitting zei hij bovendien dat hij de opdrachtgevers opnieuw zou benaderen als de vrouw zich niet aan de afspraken zou houden, waardoor herhaling dreigt. De man had minder ingrijpende mogelijkheden, namelijk een gezagsregeling treffen of de procedure van artikel 1:253a BW volgen. Door dat niet te doen doorkruist hij het wettelijke systeem, wat zijn handelen onrechtmatig maakt. De vorderingen van de vrouw worden grotendeels toegewezen. De man moet de betreffende publicaties en privécommunicatie verwijderen, mag geen onvoldoende onderbouwde beschuldigingen meer uiten en mag de opdrachtgevers en samenwerkingspartners van de vrouw niet meer benaderen met het doel samenwerkingen te beëindigen of te beperken. Ook moet hij een herstelbericht plaatsen. Bij overtreding geldt een dwangsom van € 500, vermeerderd met € 100 per dag, met een maximum van € 5.000. De proceskosten worden gecompenseerd.

4.7. Hoewel de man heeft gesteld dat de kinderen niet altijd meer zin hebben om mee te doen met het maken van filmpjes en foto’s, is daarvan niets gebleken en heeft hij dat op geen enkele wijze onderbouwd. Ook heeft hij niet gesteld dat de inhoud van de filmpjes of foto’s onrechtmatig is. De voorzieningenrechter is van oordeel dat de berichten op de social media accounts van de man zich niet beperken tot zakelijke mededelingen en niet uitsluitend feitelijk van aard zijn. De mededelingen zijn suggestief voor wat betreft het optreden van de vrouw. Gezien de aard van de mededelingen kon de man voorzien dat de vrouw daardoor publiekelijk in een slecht daglicht zou komen te staan en dat dit tot ernstige gevolgen voor haar zou leiden, waaronder reputatie- en inkomensschade. Dat geldt temeer omdat de man de berichten op een openbaar account heeft gepubliceerd, zijn volgers heeft aangespoord om de berichten te delen zodat het bereik alleen nog maar groter wordt (zie hiervoor r.o. 2.8) en zowel de man als de vrouw een groot bereik hebben op hun social media accounts.

4.13. Gelet op het voorgaande volgt de voorzieningenrechter niet het standpunt van de man dat hij uitsluitend de privacy van de kinderen probeert te beschermen, maar is de voorzieningenrechter van oordeel dat de man zijn positie in het geschil tussen partijen gebruikt en misbruikt om druk uit te oefenen op de vrouw door middel van het plaatsen van de hiervoor genoemde publicaties en het rechtstreeks benaderen van opdrachtgevers van de vrouw. Dat is onrechtmatig, mede gezien het feit dat de man andere, minder ingrijpende mogelijkheden heeft om zijn doel te bereiken. De man kan immers proberen overeenstemming met de vrouw te bereiken over een gezagsregeling of kan gebruik maken van de in artikel 1:253a BW aangewezen weg. In beide gevallen hoeft de discussie tussen partijen dan niet publiekelijk te worden gevoerd. De man heeft ten onrechte niet van deze mogelijkheden gebruik gemaakt.