Gepubliceerd op dinsdag 17 november 2026
IEF 24033
Rechtbank Limburg ||
4 nov 2026,
Rechtbank Limburg 4 nov 2026,, IEF 24033; ECLI:NL:RBLIM:2026:11611 (Buma en Sena tegen [gedaagde]), https://ie-forum.nl/artikelen/buma-en-sena-krijgen-deels-gelijk-in-geschil-over-betaling-van-muzieklicenties

Buma en Sena krijgen deels gelijk in geschil over betaling van muzieklicenties

Rb. Limburg 4 november 2026, IEF 24033; ECLI:NL:RBLIM:2026:11611 (Buma en Sena tegen [gedaagde]). De rechtbank heeft geoordeeld dat een ondernemer de verschuldigde vergoedingen voor het gebruik van muziek aan Buma en Sena moet betalen, maar wijst de gevorderde verhoging vanwege het verlies van een korting af. De ondernemer heeft sinds 2020 doorlopende licentieovereenkomsten met Buma en Sena voor het gebruik van muziek binnen de organisatie. Voor 2026 ontving de ondernemer een vaste factuur van € 1.395,79, waarbij een voorwaardelijke korting van € 650,76 werd toegepast. Buma en Sena stemden vervolgens in met een betalingsregeling waarbij het factuurbedrag in vier maandelijkse termijnen mocht worden voldaan. Nadat de ondernemer niet tijdig volgens deze regeling had betaald, maakten Buma en Sena aanspraak op het openstaande bedrag en een verhoging wegens vervallen korting. De ondernemer stelde echter dat partijen hadden afgesproken dat de jaarlijkse vergoedingen per kwartaal mochten worden betaald en betwistte daarom de vordering.

De kantonrechter volgt het verweer van de ondernemer niet. Uit de factuur blijkt dat het volledige bedrag uiterlijk op 23 februari 2026 moest worden betaald. Ook is onvoldoende onderbouwd dat partijen een structurele afspraak hadden gemaakt over betaling per kwartaal. Uit de correspondentie blijkt juist dat een afzonderlijke betalingsregeling was overeengekomen, die bij niet-tijdige betaling zou vervallen. Hoewel daardoor de oorspronkelijke factuurvoorwaarden weer van toepassing werden, wijst de kantonrechter de gevorderde verhoging van € 650,76 af. Buma en Sena hebben deze verhoging onvoldoende onderbouwd, omdat de brief waarop zij zich beroepen betrekking heeft op een andere factuur en de vervallen korting evenmin in de latere sommatiebrief is opgenomen. De kantonrechter veroordeelt de ondernemer daarom tot betaling van € 542,10 aan Buma en € 853,69 aan Sena, waarop de reeds betaalde bedragen van in totaal € 697,90 in mindering worden gebracht. Daarnaast worden € 104,69 aan buitengerechtelijke incassokosten en de proceskosten toegewezen. De gevorderde wettelijke handelsrente over de periode vóór de dagvaarding wordt afgewezen vanwege een onjuiste rentespecificatie. Wel is wettelijke handelsrente verschuldigd over de toegewezen hoofdsommen vanaf 23 juni 2026 tot aan de dag van volledige betaling.

4.4.

Buma en Sena hebben gemotiveerd gesteld dat [gedaagde] is gewezen op het vooruitbetalen van de jaarlijkse facturen. Buma en Sena verwijzen hiervoor naar de toepasselijk verklaarde algemene voorwaarden en naar de factuur.

De kantonrechter is van oordeel dat, nu in de factuur vermeld staat dat het volledige factuurbedrag uiterlijk op 23 februari 2026 betaald dient te zijn, het verweer van [gedaagde] al op die grond niet kan slagen.

De stelling van [gedaagde] in de conclusie van dupliek, dat de algemene voorwaarden niet aan hem ter hand zijn gesteld, is daarom voor de beoordeling niet van belang. Bovendien is deze stelling te laat naar voren is gebracht nu Buma en Sena hierop niet meer hebben kunnen reageren.

4.5.

De stelling van [gedaagde] dat hij de facturen per kwartaal, dat wil zeggen in vier termijnen per jaar, mag betalen, is onvoldoende door hem onderbouwd. Uit de door Buma en Sena overgelegde e-mailcorrespondentie tussen partijen blijkt ook niets van een dergelijke afspraak, integendeel; hieruit volgt juist dat partijen een dergelijke afspraak niet hebben gemaakt. Dit verweer kan eveneens niet slagen.

4.6.

[gedaagde] heeft bij conclusie van dupliek een aantal nieuwe verweren naar voren gebracht en vorderingen ingesteld, waar Buma en Sena niet meer op hebben kunnen reageren. Deze verweren en vorderingen kunnen daarom in deze procedure niet meer worden meegenomen in de beoordeling.

De kantonrechter overweegt ten overvloede als volgt.

[gedaagde] stelt zich op het standpunt dat in de overeengekomen betalingsregeling van 28 januari 2026 niet staat vermeld dat bij niet-tijdige betaling de korting met terugwerkende kracht vervalt. De kantonrechter kan dit standpunt niet volgen. Partijen zijn in de betalingsregeling overeengekomen dat bij niet-tijdige betaling de betalingsregeling vervalt. Dat betekent dat in dat geval wordt teruggevallen op de oorspronkelijke factuur en de daarin opgenomen voorwaarden, inclusief het vervallen van de korting.

4.7.

De kantonrechter is in dit specifieke geval echter van oordeel dat het in de betreffende factuur met [factuurnummer 1] genoemde bedrag aan korting van in totaal € 650,76, welke bedrag Buma en Sena in deze procedure eveneens vorderen, niet kan worden toegewezen. Buma en Sena verwijzen voor de onderbouwing van dit bedrag naar het vervallen van de betalingsregeling bij brief van 23 april 2026 (productie 9 van Buma en Sena). In deze brief is echter niet de vervallen korting opgenomen van de factuur waar het hier om gaat, maar van een andere factuur, met [factuurnummer 3] ).

De vervallen kortingen ten aanzien van de vergoedingen komen ook niet terug in de sommatiebrief van de gemachtigde van Buma en Sena van 11 juni 2026.

Op grond van het voorgaande wordt de gevorderde verhoging van in totaal € 650,76, zoals vermeld onder aan de factuur met [factuurnummer 1] , afgewezen.

Dat betekent dat [gedaagde] in totaal verschuldigd is geworden aan Buma een bedrag van € 542,10 inclusief BTW en aan Sena een bedrag van € 853,69 inclusief BTW, overeenkomstig de factuur.