Erik Fruit aansprakelijk voor inbreuk op 'Labubu'-merken van Pop Mart

Rb. Den Haag 23 september 2026, IEF 23865; C/09/696283 (Popmart tegen Erik Fruit). In deze zaak tussen Pop Mart en Erik Fruit heeft de rechtbank geoordeeld dat groothandel Erik Fruit B.V. inbreuk heeft gemaakt op de Uniemerken van Pop Mart (bekend van het figuur 'Labubu'). Erik Fruit had ruim 7.000 namaakproducten van de populaire vinylknuffels geleverd aan diverse filialen van supermarktketen Jumbo. Pop Mart vorderde een inbreukverbod, opgave van feiten en cijfers, en schadevergoeding op te maken bij staat. Erik Fruit verweerde zich onder meer met de stelling dat de inkopers van Jumbo expliciet om koplopers/kopieën hadden gevraagd omdat de originele Labubu's niet verkrijgbaar waren, waardoor er bij de professionele afnemer geen verwarring kon ontstaan. Ook voerde Erik Fruit aan dat 'lafufu' een soortnaam zou zijn geworden en dat zij slechts op verzoek handelde.

De rechtbank wijst de vorderingen tot een verbod, opgave en schadevergoeding op te maken bij staat grotendeels toe op grond van merkinbreuk ex artikel 9 lid 2 sub a en b UMVo. Overwegingen ten aanzien van auteursrechtinbreuk en merkinbreuk sub c laat de rechtbank onbesproken wegens gebrek aan nader belang.  De gevorderde inzage in de gehele vaststellingsovereenkomst tussen Pop Mart en Jumbo (in reconventie) wordt door de rechtbank afgewezen. Erik Fruit beschikte al over het relevante artikel 4 waaruit de betaalde bedragen (winstafdracht en proceskosten) bleken, en toonde onvoldoende rechtmatig belang aan bij de overige (vertrouwelijke) delen.  De zaak wordt aangemerkt als een 'eenvoudige bodemzaak' met een bijbehorend maximumtarief conform de Indicatietarieven in IE-zaken. Erik Fruit wordt veroordeeld in de volledige proceskosten van Pop Mart.

4.7. Erik Fruit heeft erkend dat sprake is van merkinbreuk, maar heeft evenwel aangevoerd dat geen sprake is van verwarringsgevaar, omdat de inkopers van Jumbo wisten dat het mogelijk om namaakproducten ging en hier zelf om vroegen, omdat de originele Labubu's niet verkrijgbaar waren. Voor zover Erik Fruit dit verweer handhaaft, verwerpt de rechtbank dit. Op de Namaakproducten zijn tekens gebruikt die gelijk zijn aan de Merken, hetgeen merkinbreuk 'sub a' oplevert. Hierdoor is niet relevant of daardoor verwarring bij het publiek kon ontstaan. Nog afgezien daarvan is de rechtbank van oordeel dat door de grote mate van overeenstemming tussen de Tekens en de Merken en de soortgelijkheid van de betrokken waren, gevaar voor verwarring bestond bij het in aanmerking komende publiek. Dat Erik Fruit de Namaakproducten aan de inkopers van Jumbo heeft geleverd en dat zij wellicht niet in verwarring konden raken over de commerciële herkomst daarvan, doet niet af aan het feit dat Erik Fruit er mede aan heeft bijgedragen dat de Namaakproducten in omloop zijn geraakt en gebleven en uiteindelijk terecht zijn gekomen bij consumenten, die konden menen dat de producten afkomstig zijn van Pop Mart.

4.9. Ten slotte heeft Erik Fruit betoogd dat hij de handel in de Namaakproducten niet heeft geïnitieerd; hij heeft slechts voldaan aan een verzoek van inkopers van de Jumbo hiertoe, zonder te weten of het ging om namaak of niet. Ook dit verweer slaagt niet. Voor de beoordeling van merkinbreuk als bedoeld in artikel 9 lid 2 UMVo is immers niet relevant of Erik Fruit een verwijt valt te maken ter zake van de handel in Namaakproducten (en daarmee het gebruik van de Tekens). Bepalend is alleen of Erik Fruit tekens gelijk aan de Merken heeft gebruikt. Dat hij dat heeft gedaan is onbetwist.