Dossiers

Vzr. Rechtbank Amsterdam 29 januari 2020, IEF 18987; ECLI:NL:RBAMS:2020:551 (Commander en Just Brands tegen Outfittery) Eiser Just Brands is ontwerper van herenkleding en brengt die onder het merk Vanguard op de markt. Ter promotie van het merk worden tv-commercials uitgezonden en wordt reclame gemaakt op www.vanguard-clothing.com. Eiser Commander is de Benelux-merkhouder van het beeldmerk (een leeuw met vleugels) gedeponeerd in 2006. Just Brands exploiteert het beeldmerk (in combinatie met het woordmerk Vanguard) sinds 2007 op basis van een van Commander verkregen licentie. Gedaagde Outfittery is een Duitse onderneming waar klanten een doos met voorgesorteerde herenkleding van verschillende merken bestellen. Ook Outfittery laat tv-reclames uitzenden en heeft meerdere websites. Commander en Just Brands stellen dat Outfittery met haar Teken inbreuk maakt op de Beneluxmerken van Commander en Just Brands. Oufittery wordt geboden binnen vier maanden iedere inbreuk op het Beneluxbeeldmerk te staken en gestaakt te houden. Er is onder meer sprake is van visuele overeenstemming tussen het merk (zoals gedeponneerd) en Tteken (zoals gebruikt); Merk en teken kunnen niet rechtstreeks door de consument met elkaar worden vergeleken waardoor rekening moet worden gehouden met het onvolmaakte herinneringsbeeld dat bij het publiek achterblijft ; Waren en diensten waarvoor merk en teken worden gebruikt zijn soortgelijk aan elkaar.

HvJ EU 29 januari 2020, IEF 18982, IT 3025, IEFbe 3031; ECLI:EU:C:2020:45 (Sky tegen SkyKick) Het Britse bedrijf Sky is merkhouder van Uniemerken met betrekking tot televisie-uitzendingen, telecom en meer. Deze merken zijn ook ingeschreven in het Verenigd Koninkrijk als nationale woordmerken. Sky heeft een vordering wegens inbreuk op de merken ingesteld tegen SkyKick, een Amerikaanse onderneming die zich voornamelijk bezighoudt met het aanbieden van cloud-services. SkyKick heeft aangevoerd dat de ingeroepen merken geheel of gedeeltelijk nietig zijn omdat onvoldoende duidelijk en nauwkeurig is aangegeven op welke waren en diensten deze betrekking hebben. Tevens zouden de merken te kwader trouw zijn aangevraagd, om een zeer ruime merkbescherming te verkrijgen.

Vrz. Rechtbank Midden-Nederland 24 december 2019, IEF 18979; ECLI:NL:RBMNE:2019:6198 (Kunstenaar tegen Provincie Utrecht en Utrechts Landschap) Op de (voormalige) vliegbasis Soesterberg staat sinds 2013 een kunstwerk in één van de loodsen. Het betreft een sculptuur dat kan rondrijden. Bovendien bevat het een vergaderruimte. Sinds 2017 is Utrechts Landschap eigenaar van de loods en wil deze per 1 januari 2020 verhuren. Provincie Utrecht is eigenaar van de mobiele sculptuur en wil deze onderbrengen in een andere loods op de vliegbasis. De kunstenaar verzet zich hiertegen en meent dat is overeengekomen dat het kunstwerk permanent tentoongesteld zou worden. Hij vordert een voorlopige voorziening strekkende tot het behoud van de bestaande situatie op grond van inbreuk op de hem toekomende persoonlijkheidsrechten. Provincie Utrecht stelt dat er slechts voor vijf jaar een inspanningsverplichting gold. De eerste vraag is of de loods onderdeel uitmaakt van het kunstwerk. Dit wordt bevestigend beantwoord. De kunstenaar heeft echter onvoldoende aannemelijk gemaakt dat er nog steeds een inspanningsverplichting tot instandhouding van het kunstwerk rust op de Provincie Utrecht. Zijn vorderingen worden afgewezen. 

Hof Den Haag 28 januari 2020, IEF 18980; ECLI:NL:GHDHA:2020:71 (H&M tegen Adidas) Zie ook [IEF 17252]. Volgens Adidas, geïntimeerde in deze uitspraak, heeft H&M met haar Work Out-lijn inbreuk gemaakt op het merkenrecht van Adidas. Het gaat in bijzonder om de twee strepen die op de kleding van de Work Out-lijn zijn afgebeeld en de ruimte tussen die strepen. In een eerdere zaak heeft de rechtbank het inbreukverbod van Adidas toegewezen, waarop H&M in hoger beroep is getreden. Er wordt, in tegenstelling tot het oordeel van de rechtbank, geoordeeld dat H&M door het gebruik van de Work Out-kleding geen inbreuk heeft gemaakt op het merkenrecht van Adidas, omdat de tussenruimte tussen de twee strepen op de Work Out-kleding niet visueel gelijk is aan de breedte van de Adidas-strepen. Hierdoor wordt er geconcludeerd dat de totaalindruk van beide merken niet voldoende overeenkomen dat verwarringsgevaar ontstaat en is het inbreukverbod alsnog afgewezen.

Vzr. Rechtbank Oost-Brabant 27 januari 2020, IEF 18978; ECLI:NL:RBOBR:2020:538 (inbreuk handelsnaamrecht) Eiser is een consultancy onderneming op het gebied van technology en het ter beschikking stellen van personeel, en tevens eiser in het geding. Eiser stelt dat gedaagde, een onderneming die later is opgericht, inbreuk maakt op haar handelsnaamrecht. Er wordt geoordeeld dat onvoldoende aannemelijk is geworden dat er sprake is van verwarringsgevaar tussen de beide ondernemingen. Daarbij is onder meer van belang dat beide namen in visueel opzicht in sterke mate van elkaar verschillen, met name de spelling en het aantal woorden spelen hierbij een rol.

Hof Amsterdam 10 december 2019, IEF 18977; ECLI:NL:GHAMS:2019:4418 (Gemeente Tilburg tegen KAV) Sinds 2017 werkt de gemeente Tilburg met een vergunningensyteem voor bepaalde bedrijfsmatige activiteiten, waaronder autoverhuur. Nadat autoverhuurder KAV geen vergunning heeft aangevraagd, is de gemeente overgegaan tot het opleggen van een dwangsom. Daartegen is KAV in bezwaar gegaan. De burgemeester heeft bij beslissing op bezwaar het besluit gehandhaafd. Eind 2018 heeft de burgemeester in een interview met het Financieel Dagblad het volgende gezegd: “Van de 31 bedrijven namen er 23 niet eens de moeite om een vergunning aan te vragen. Dan kunt u zich voorstellen dat de politie zegt: bingo, ze hadden dus iets te verbergen.”. KEV heeft bij kort geding schorsing van de tenuitvoerlegging van het dwangbevel gevorderd. Daarnaast vorderden zij ook een veroordeling van de gemeente om zich te onthouden van uitlatingen die de suggestie wekken dat personen die geen vergunning hebben aangevraagd crimineel bezig zijn. 

Tribunal d'Arrondissement de Luxembourg 5 juli 2019, IEF 18776, IEFbe 3028 2019TALCH02/01112 (Skylink tegen SKY) In deze zaak moest de Luxemburgse arrondissementsrechter zich uitspreken over het gebruik van „skylink“ door M7 (de groep die ook in Nederland Canaal Digitaal commercialiseert) in Tsjechië en Slowakije voor televisiedistributie per satelliet. British Sky Broadcasting, nu kortweg SKY, heeft een zaak aangespannen voor de Luxemburgse rechter (M7 heeft haar zetel in Luxemburg) om dit gebruik te doen stoppen en beroept zich hiervoor op haar „SKY“ merken. Deze vordering wordt afgewezen omdat SKY een merkinbreuk in Tsjechië en Slowakije, waar SKY niet actief is, niet aannemelijk maakt.

Vzr. Rechtbank Midden-Nederland 20 december 2019, IEF 18975; ECLI:NL:RBMNE:2019:6201 (School tegen ouder) Eiser is een vrije school voor basisonderwijs, gedaagde is vader van drie kinderen, zijn jongste twee kinderen zitten op de school. Gedaagde heeft een brief gestuurd aan verschillende instanties, waarin hij zijn zorgen uit over de cultuur op de school. In geschil is of de uitlatingen van de ouder over de school in de brieven die hij naar verschillende instanties heeft gestuurd rechtmatig zijn. Er wordt geoordeeld dat het goed voorstelbaar is dat de ouder uit oprechte bezorgdheid voor zijn kinderen handelt, maar dat hij de grenzen van wat rechtmatig is voorbij gaat. Het staat de ouder vrij twijfels te hebben bij de resultaten van een onderzoek naar de gang van zaken op de school, maar hij moet zich onthouden van het uiten van zeer ernstige en ongegronde beschuldigingen. Mede gelet op de ruime kring van instanties naar wie de brief is gestuurd wordt geoordeeld dat de uitlatingen van de ouder onrechtmatig zijn.

Vzr. Rechtbank Midden-Nederland 23 januari 2020, IEF 18974; ECLI:NL:RBMNE:2020:227 (Jehovah’s gemeente tegen Universiteit) In geschil is of de publicaties van het onderzoeksrapport van de Universiteit Utrecht in opdracht van het Wetenschappelijk Onderzoek- en Documentatiecentrum (WODC) over de Jehovah’s gemeente onrechtmatig is of niet. In het rapport wordt verslag gedaan van onderzoek naar de manier waarop binnen de geloofsgemeenschap met meldingen van seksueel misbruik wordt omgegaan. Volgens de Jehova’s Getuigen is het rapport wetenschappelijk en feitelijk onjuist en lasterlijk. Hier wordt niet in mee gegaan. Juridisch gezien ligt de drempel voor een publicatieverbod hoog. Het belang dat met het rapport gediend wordt, weegt zwaarder dan de bezwaren van de Jehovah’s Getuigen, ook omdat die bezwaren voor een belangrijk deel onjuist zijn. Er wordt geoordeeld dat, na afweging van alle in de uitspraak genoemde feiten en omstandigheden, onvoldoende is komen vast te staan dat de Universiteit c.s. door publicatie van het rapport jegens de Jehovah’s gemeente c.s. onrechtmatig handelt. De eis van de Jehovah’s gemeente c.s. is daarom afgewezen.

Rechtbank Noord-Nederland 15 januari 2020, IEF 18973, IT 3024; ECLI:NL:RBNNE:2020:247 (Eisers tegen NDC Mediagroep) In deze zaak is in geschil of de betreffende perspublicaties onrechtmatig zijn en of rectificatie nodig is. Het wordt onrechtmatig geacht dat gedaagden in de publicatie op de website Sikkom.nl over de parkeerplekken stellen dat huurder regelmatig intimiderende en chanterende mailtjes krijgt en eiser 2 diezelfde huurder meermalen mailt dat hij van de huurder af wil omdat de andere bewoners van het pand klaar zijn met zijn gedrag. Hetzelfde geldt ten aanzien van de publicatie op de Facebookpagina van Sikkom over de parkeerplekken. Voor het overige acht de rechtbank geen (onderdelen) van de in deze zaak behandelde publicaties onrechtmatig.