Dossiers

Sinds april is de nieuwe Auteursrechtrichtlijn een feit. De invoering ervan verliep bijna onopgemerkt, maar het was een dubbeltje op zijn kant. Als het Verenigd Koninkrijk op de geplande Brexit-datum (29 maart) de EU verlaten had, was het richtlijnvoorstel, na een ruim gepubliceerde stemming in het Europese Parlement, alsnog gesneuveld in de Raad van Ministers. Ook Duitsland stemde na grote aarzelingen voor, terwijl Nederland zich tegen het voorstel uitsprak.

Op donderdag 13 juni organiseert Jong IE 'de start van de zomer-borrel' bij strand Zuid in Amsterdam.

Wie? Alle zich jong voelende IE’ers
Wat? Een borrel met ijskoud bier op de tap, met een beetje geluk vind je ons op het terras
Waar? Strand Zuid, Europaplein 22, Amsterdam
Wanneer? Donderdag 13 juni vanaf 18:00 uur

Wanneer is de volgende bijeenkomst? Donderdag 5 september. Vergeet ook niet om, zoals altijd, 20 euro contant mee te nemen en direct aan Patty te geven. Vooraf aanmelden is niet nodig, mag natuurlijk wel.

De zaak Mitsubishi tegen Duma draait om de vraag of het zonder toestemming van de merkhouder weghalen van een merk van een product, het zogenaamde de-branding, merkinbreuk oplevert. Met een, volgens mij onjuiste redenering, concludeert het Hof dat dit inderdaad inbreuk oplevert [IEF 16602]. De Advocaat-Generaal kwam in zijn conclusie [IEF 17680] tot het oordeel dat de-branding niet op grond van het merkenrecht kan worden tegengegaan, maar mogelijk wel op basis van regels ter bestrijding van oneerlijke concurrentie. Waar gaat het om?

BBIE 3 juni 2019, IEF 18503, IEFbe 2893 (WijKopenAutos tegen Dealerdirect) Merkenrecht. Onderscheidend vermogen. Doorhalingsbeslissing. Vervolg op kort geding [IEF 17914]. Verzoeker tot doorhaling WijKopenAutos stelt dat de bekendheid van 'ik wil van mijn auto af' in het Nederlandstalige gebied te laag is om toekenning van een exclusief merkrecht te rechtvaardigen. DealerDirect BV, verweerder, is van mening dat het merk 'ik wil van mijn auto af' door inburgering over voldoende onderscheidend vermogen beschikt en dat de beslissing van het Bureau om het voor inschrijving toe te laten juist is geweest. Hij verzoekt het nietigheidsverzoek ongegrond te verklaren en de inschrijving te handhaven. Het bestreden merk is ab initio beschrijvend en mist ieder onderscheidend vermogen. De bezwaren worden niet weggenomen door het gebruik dat er van het merk is gemaakt. Inburgering is niet aangetoond. Het verzoek tot doorhaling wordt toegekend.

Conclusie AG HvJ EU 4 juni 2019, IEF 18501, IEFbe2891, IT 2790 (Eva Glawischnig-Piesczek tegen Facebook Ireland Limited) Volledige tekst arrest volgt. Facebook kan ertoe worden verplicht alle commentaar op te sporen en te identificeren dat identiek is aan smadelijk commentaar dat onwettig is bevonden. Dat geldt ook voor commentaar dat qua betekenis verwant is, mits het van dezelfde gebruiker afkomstig is. In dit geval wordt de vraag of Facebook er ook toe kan worden verplicht het betrokken commentaar wereldwijd te verwijderen, niet door het aangevoerde Unierecht geregeld.

Eva Glawischnig-Piesczek, die lid was van de Nationalrat (federaal parlement van Oostenrijk), fractievoorzitter van die Grünen („de Groenen”) in het parlement en federaal woordvoerder van die partij, heeft de Oostenrijkse rechters gevraagd om Facebook bij beschikking in kort geding te gelasten een einde te maken aan de publicatie van smadelijke commentaar. Een gebruiker van Facebook had op zijn persoonlijke pagina namelijk een artikel gedeeld uit het Oostenrijkse onlinemagazine oe24.at, getiteld „De Groenen: vóór het behoud van een minimuminkomen voor vluchtelingen”. Door die posting verscheen op Facebook een „thumbnail” van de website oe24.at, met de titel en een korte samenvatting van het artikel, alsook met een foto van Glawischnig-Piesczek. Die gebruiker had dat artikel bovendien voorzien van een voor deze laatste vernederende commentaar. Alle Facebookgebruikers hadden toegang tot die inhoud.

Vzr. Rechtbank Den Haag 21 mei 2019, IEF 18498, RB 3318, IT 2789; ECLI:NL:RBDHA:2019:5716 (Ziggo tegen T-Mobile) Reclamerecht. Misleidende vergelijkende reclame. Ziggo en T-Mobile zijn aanbieders van internet-, telefoon - en televisiediensten (telecomaanbieders) en zijn concurrenten van elkaar. Ziggo voert een prijsverhoging door in haar abonnementen. T-Mobile is een reclamecampagne gestart als gevolg van deze prijsverhogingen, verwijst hierin op de tariefverhoging van Ziggo en moedigt haar klanten aan om naar T-Mobile over te stappen. Ziggo slaagt er niet in aan te tonen dat T-Mobile bij alle reclamecampagnes onjuist en onrechtmatig handelt. Dit is enkel bij de radioreclames het geval.

Zijn Sponge Bob en Disney nog toegestaan op verpakkingen? Vloggen over producten: vrijheid van meningsuiting of reclame? Reclame en duurzaamheid: wat kan wel en wat kan niet in een reclame worden verkondigd? En: welke nieuwe regels verwachten we uit Europa over misleiding en oneerlijke handelspraktijken?
Ebba Hoogenraad neemt de rechtspraak voor haar rekening, en Bram Duivenvoorde licht Europese ontwikkelingen toe, tijdens de Actualiteitenlunch Reclamerecht op donderdag 6 juni a.s.

Locatie: Spaces Zuidas, Barbara Strozzilaan 101
Tijd: 12:00 - 14:15 uur
Inschrijven? Klik hier

Inschrijven is nog mogelijk tot uiterlijk woensdag 5 juni.

Vrz Hof Amsterdam 29 maart 2019, IEF18499; ECLI:NL:GHAMS:2019:1046 (CVmaker tegen Resumedia) Handelsnaamrecht. Bedrijfsgeheimen. Ontwikkelaars website om solliciteren makkelijker te maken (waaronder het opstellen, bewerken en beheren van een curriculum vitae) waren voorheen werkzaam als programmeurs voor exploitant van website met eenzelfde aanbod van diensten; overtreden geheimhoudingsbeding waarin non-concurrentiebeding ligt besloten; onrechtmatig handelen; geen handelsnaaminbreuk, nu het hof aannemelijk acht dat het publiek het identieke bestanddeel ‘CV’ in de beide handelsnamen zal opvatten als een verwijzing naar de activiteiten van deze ondernemingen; vordering opgave klantgegevens etc. te verstrekkend voor toewijzing in kort geding.

Rechtbank Gelderland 21 mei 2019, IEF 18497; ECLI:NL:RBGEL:2019:2216 (ECOBoard International tegen Eco Board Company) Handelsnaamrecht. Aangevallen handelsnaam in strijd met artikel 5 Handelsnaamwet. ECOBoard International houdt zich bezig met internationale verkoop van ecologische vezelplaten (‘biobased plaatmateriaal’). Zij maakt gebruik van de websites www.ecoboardinternational.com en www.eco-boards.eu. Ter aanduiding van het plaatmateriaal gebruikt ECOBoard International de termen eco-boards of ecoboard. Eco Board Company richt zich ook op (onder meer) de internationale verkoop van biobased plaatmateriaal. Zij beheert de website www.ecoboardcompany.com. ECOBoard International verzoekt Eco Board Company om de handelsnamen en de domeinnaam www.ecoboardinternational.com te wijzigen zodat daarin in elk geval de woorden "ECOBoard” en “Eco Board” niet voorkomen. Eco Board Company slaagt er niet in aan te tonen dat de handelsnaam afwijkt van die van ECOBoard International en verwarring bij het publiek tussen de ondernemingen te duchten is.

Vzr. Rechtbank Amsterdam 31 mei 2019, IEF 18496; RB 3317, ECLI:RBAMS:2019:3868 (La Prairie tegen Lidl) Reclamerecht. Merkenrecht. Vergelijkende reclame. La Prairie biedt huidverzorgingsproducten aan, en is in deze hoedanigheid houdster van het internationale woordmerk ‘La Prairie’. Lidl is een levensmiddelenbedrijf, en heeft gestunt met soortgelijke huidverzorgingsproducten, waarbij La Prairie herhaaldelijk werd aangehaald. La Prairie vordert nu elk gebruik van het merk door Lidl te verbieden, en elke vergelijking in de reclames te verbieden. Lidl slaagt er niet in aan te tonen dat de gegevens in haar reclame juist zijn, nu slechts deels dezelfde ingrediënten worden gebruikt, en de resultaten van het gebruik ook zullen verschillen, terwijl in de reclame de indruk wordt gewekt dat deze gelijk zullen zijn. Daarnaast heeft Lidl een sub c inbreuk gemaakt op de merkrechten van La Prairie, nu Lidl heeft geprofiteerd van de reputatie van dit merk. Lidl wordt veroordeeld gebruik van de term La Prairie te staken en eerder gebruik te rectificeren.