Dossiers

De schrik van iedereen die geld verdient met schrijven, fotograferen, musiceren of filmen is P2P. Het rechtstreeks, zonder tussenkomst van wie dan ook, uitwisselen van informatie tussen gebruikers van het wereldwijde web. Met peer-to-peer (P2P) verdween het belang van de middle man, en laat dat nou net de plek zijn waar het geld verdiend wordt dat we met zijn allen weer onder elkaar verdelen. Als het goed is.

Er wordt door de mensen die creatieve content een warm hart toedragen strijd geleverd tegen de uitwassen van deze technologie. Die strijd is keihard. Intern spreekt men erover in oorlogstermen. Aan beide kanten van het slagveld. De voorvechters van vrije informatie-uitwisseling beschrijven de handhavers van het auteursrecht als moderne digitale nazi's, terwijl de handhavers en gebruikers van het auteursrecht de P2P-gebruikers zien als piraten (als ze in een goede bui zijn), maar vaker nog als terroristen.

Observatory, namens DG Trade van de Europese Commissie, Survey 14 maart tot 31 mei 2016
The European Observatory on Infringements of Intellectual Property Rights, on behalf of the EU Commission (DG Trade), is launching a second survey of EU entities with an interest in the protection and enforcement of Intellectual Property Rights (IPR) in third countries. Similar surveys had been carried out by DG Trade itself in the past, most recently in 2014. The purpose of the survey is to gather information, from those involved and interested, in order to build up a picture of the reality of IPR protection and enforcement in various third countries. This information will be collated by the Observatory and transmitted to DG Trade.

Vzr. Rechtbank Zeeland-West-Brabant 30 maart 2016, IEF 15826 (T tegen Quote)
Mediarecht. Wbp. Eiser T is veroordeeld voor gevangenisstraf wegens oplichting; de strafrechtelijke vervolging heeft veel media-aandacht gekregen. Er zijn boeken verschenen die werden begeleid met persberichten waarin eiser met naam en toenaam genoemd werd en onder vermelding van een oude portretfoto. Eiser vordert initialisatie van zijn namen en de tag met zijn naam verwijderd te houden. Subsidiair wordt een verbod gevorderd de bijzondere persoonsgegevens van eiser te publiceren. Eiser moet, in het bijzonder met betrekking tot zijn strafzaak, meer publiciteit laten welgevallen; en noemen voor- en achternaam is niet onrechtmatig. Beroep op Wbp helpt ook niet.

Op dinsdag 22 maart jl. vond op het kantoor van Simmons & Simmons in Amsterdam de eerste ALV plaats van de Vereniging Intellectuele Eigendom Proces Advocaten (VIEPA). Daarmee is de VIEPA nu echt van start gegaan. De VIEPA is een advocatuurlijke specialisatievereniging met als doel het bevorderen van de deskundige beroepsuitoefening door procesadvocaten op het gebied van intellectuele eigendom. De VIEPA is er verder voor de onderlinge betrekkingen tussen de leden te onderhouden en te bevorderen en waar mogelijk hun belangen te behartigen. De VIEPA past in het beleid van de Nederlandse Orde van Advocaten om specialistische advocaten samen te laten komen in specialisatieverenigingen die, mits zij voldoen aan door de Orde gestelde (kwaliteits)eisen, als zodanig door de Orde worden erkend.

Rechtbank Den Haag 30 maart 2016, IEF 15823; ECLI:NL:RBDHA:2016:3213 (Abercrombie & Fitch)
Merkenrecht. Inbreuk op de merken van Abercrombie & Fitch door in Europa aanbieden, invoeren en verkopen van namaakkleding uit China. Verbod  in de Europese Unie en in Noorwegen en Liechtenstein. De nevenvorderingen worden opgelegd aan natuurlijke personen. Verwijzing naar schadestaat voor bepaling schade en winst.

Advies Octrooicentrum NL 15 maart 2016, IEF 15822 (BAM Infra tegen Sweepdig)
Octrooirecht. Sweepdig is rechthebbende op NL2008919 voor een 'Trenching device'. Verzoekster betwist de geldigheid op basis van nieuwheid op een internationale, Brits en Frans octrooi én op de wikipedia-pagina 'schroef_van_archimedes'.Het advies van Octrooicentrum Nederland luidt dat geen van de door verzoekster aangevoerde nietigheidsbezwaren van toepassing is op het octrooi. Door het achterwege laten van 'in het bijzonder grenzend aan het grondoppervlak', is er geen materie aan het octrooi toegevoegd die niet gedekt wordt door de inhoud van de ingediende aanvrage.

Tijdschrift voor Internetrecht 2015/5-6, p. 182-189. Op maandag 30 november 2009 verzorgde Douwe Groenevelt, indertijd advocaat in de voorloper van de huidige BREIN/Ziggo-zaak,2 een lunchlezing op de Vrije Universiteit voor het vak Actualiteiten Internetrecht. Meer nog dan het bevel te stoppen met het bemiddelen tussen up- en downloaders, dat toen nog op het bordje van de beheerders van The Pirate Bay lag, was vooral de wijze waarop de beheerders gedagvaard waren interessant. De overtuiging dat de auteursrechtschendingen die The Pirate Bay faciliteerde juridische bestreden kon en diende te worden, werd versterkt door een Zweedse veroordeling tot gevangenisstraffen eerder dat jaar, op 17 april 2009, van de beheerders van The Pirate Bay: Fredrik Neij, Gottfrid Svartholm, Peter Sunde en Carl Lundström.3 In afwachting van het hoger beroep in deze strafzaak waren de beheerders mogelijk ondergedoken, in ieder geval hadden de advocaten van BREIN moeite de dagvaarding op de gebruikelijke wijze te betekenen dan wel anderszins kenbaar te maken aan de Zweedse gedaagden. Ze besloten sociale media in te zetten. Er werden berichten op Twitter geplaatst gericht aan accounts gelieerd aan The Pirate Bay, en de dagvaarding werd achtergelaten op de Pirate Bay Facebook-pagina. Nadat de advocaten van BREIN dat laatste gedaan hadden, volgde binnen enkele minuten een ‘ontvriending’ door de mensen achter The Pirate Bay maar niet zeker was of dit ook de gedaagden zelf betrof. Je zou hieruit kunnen afleiden dat ook de gedaagden inmiddels op de hoogte waren van de rechtszaak, in ieder geval vond de rechter een mededeling over het tegenovergestelde ongeloofwaardig. Op de vraag van een interviewer antwoordde een van de in het kort geding gedaagden met: ‘Having a court case in Amsterdam on July 21 does not ring a bell.’4

NL Rechtbank van Koophandel Brussel 17 maart 2016, IEF 15820; IEFbe 1748 (Duvel moortgat tegen Brouwerij van Honsebrouck)
Duvel is een Belgisch blond speciaalbier van hoge gisting, dat hergist op de fles. BVH brengt speciaalbieren op de markt, waaronder - op vraag van Aldi - 'Filou'-bier die tot dezelfde biercategorie behoort. Duvel grondt haar eis op oneerlijke handelspraktijk expliciet op de kleur en vorm van de (banale) Steinie-flesjes. Behoudens de witte achtergrond zijn de kroonkurken evenmin overeenstemmend. De achterzijde van het etiket is voldoende op zichzelf staand. Met de voorzijde, aldus eiser, wordt het imago en de 'look-and-feel' gekopieerd. De naam 'Filou' is naast Duvel, niet de enige duivelse biernaam: Satan, Judas, Lucifer, Deugniet, Duivels Bier; de verwijzing naar de duivel is eerder banaal op het vlak van de speciaalbieren. Alle kenmerken komen ook terug bij andere speciaalbieren en er is dus geen sprake van uitbuiting van het imago of de look-and-feel. De consument van speciaalbieren is een oplettende consument die wel degelijk verschillen zal vaststellen, de naam van het bier primeert. De stakingsrechter verwijst naar een eerdere speciaalbierenzaak waar [Vz. Kh. Brussel 7 januari 2009, A/08/05765 en in hoger beroep - Hof van Beroep te Brussel 12 januari 2010 (Anheuser-Bush Inbev tegen Palm)] geen verwarring of aanhaking werd vastgesteld.

Volgens de wet kunnen octrooien aangevraagd worden op uitvindingen op elk domein van de techniek. Uit die bepaling wordt afgeleid dat octrooien enkel op "iets technisch" kunnen worden verkregen. Software heeft echter niet altijd betrekking op "iets technisch". Natuurlijk zorgt elk stukje software ervoor, wanneer het wordt uitgevoerd op een computer of smartphone, dat elektrische spanningen en stromen ontstaan en variëren in dat apparaat. Er gebeurt dus "iets technisch". Dat is echter een routine-effect bij élk stukje software. Daarom is in de rechtspraak bepaald dat er ook nog sprake moet zijn van een "bijkomend technisch effect". Maar wat houdt een "bijkomend technisch effect" in?

De jury van de BMM Student Award bestaat uit de redactie van het BMM Bulletin. De auteur van de winnende scriptie ontvangt een bedrag van EUR 1000. De inzendingen zijn beoordeeld op de volgende criteria: 

-          Heeft de scriptie een heldere analyse/ structuur
-          Wordt tot juridische vragen aangezet
-          Wordt de eigen mening weergegeven
-          Is de scriptie goed geschreven

De jury heeft de scripties met belangstelling gelezen. Uit de vijf inzendingen is op basis van deze criteria een shortlist van twee kanshebbende scripties gemaakt, te weten: van Janneke de Grood en van Mike Landerbarthold.