Dossiers

Vrz. Rechtbank Noord-Holland 21 januari 2020, IEF 18969; LS&R 1776; ECLI:NL:RBNHO:2020:367 (ZMC tegen eiser) In september 2019 heeft het Zaans Medisch Centrum (ZMC) een persbericht geplaatst omtrent maatregelen tegen NDM-bacteriën in het ziekenhuis. Dit bericht was gebaseerd op een advies van een door het ziekenhuis ingesteld team van experts. De leverancier van het afvalverwerkingssysteem was het er op diverse punten inhoudelijk niet mee eens. Zij stelden dat het persbericht onterecht schade brengt aan hun reputatie en haar producten. Geoordeeld wordt dat het ziekenhuis onterecht de rol van het rioolstelsel in de problematiek niet benoemd. Ten aanzien van de mededelingen in het bericht omtrent het gebruik van gerecycled water en het gebruik van vermalers wordt geconcludeerd dat er geen sprake is van onrechtmatige uitlatingen. ZMC wordt veroordeeld tot het plaatsen van een rectificatie. 

Rechtbank Rotterdam 10 januari 2020, IEF 18968; ECLI:NL:RBROT:2020:123 (ANP tegen X) ANP werkt samen met het Belgische Permission Machine. Zij zijn gespecialiseerd in het opsporen van misbruik van auteursrechtelijk beschermde foto’s. Gedaagde exploiteert een taxibedrijf. In 2017 hebben zij het beheer van hun website uitbesteed aan een design en hostingbedrijf. Op de website werd een foto van ANP en zonder naamsvermelding getoond. Hier hadden zij geen toestemming voor gekregen van ANP. Per e-mail informeert Permission Machine meermaals dat er sprake is van een inbreuk en dat er deze inbreuk te herstellen is door alsnog een licentie af te nemen. Gedaagde gaat niet op dit aanbod in. Gedaagde stelt dat niet van meet af aan duidelijk was dat Permission Machine gerechtvaardigd was om namens ANP te handelen en dat de kwestie daarom onnodig lang heeft gespeeld. Geoordeeld wordt dat dit verweer geen stand houdt. Voorafgaand aan de zitting was de situatie wel al reeds duidelijk, maar dit heeft niet tot betaling geleid. Ook het feit dat de bouw van de website was uitbesteed doet niet af aan de verantwoordelijkheid van gedaagde. Er is sprake van een onrechtmatige openbaarmaking van een auteursrechtelijk beschermd werk.

Hof 's-Hertogenbosch 7 januari 2020, IEF 18967; ECLI:NL:GHSHE:2020:5 (Kunstenares tegen Priveekollektie) Appellante is kunstenares. Een van haar werken is de ‘Light Blub Chandelier’, bestaande uit lichtgevende geblazen hangende blubs en een armatuur. De Chandelier wordt op basis van een agentuurovereenkomst eind 2018 door galerie Priveekollektie tentoongesteld op een internationale designbeurs. Er ontstaat ruzie en de Chandelier wordt teruggestuurd. Later blijkt dat een aantal blubs ontbreekt. Deze blubs zijn zonder overleg verkocht als een kleinere Chandelier. Priveekollektie betoogt dat de kantonrechter ten onrechte heeft geoordeeld dat sprake is van schending van de persoonlijkheidsrechten van de kunstenares, maar maakt daarbij geen onderscheid tussen sub c (wijziging werk) en d (aantasting) van art. 25 lid 1 Aw. De losse onderdelen zouden eenvoudig na te bestellen zijn en tevens zou er geen auteursrecht rusten op de Chandelier. Er wordt geoordeeld dat zonder nadrukkelijke toestemming Priveekollektie geen kleinere Chandelier had mogen maken. Dat zij dit wel hebben gedaan maakt inbreuk op de persoonlijkheidsrechten van de kunstenares in de zin van art. 25 lid 1 sub c. Daarbij wordt ook opgemerkt dat, anders dan Priveekollektie betoogd, er wel degelijk auteursrechten rusten op het kunstwerk, overeenkomstig artikel 10 Aw. De originele (minimale) verkoopprijs van 125.000 dollar in overweging nemende, wordt er een totale schadevergoeding van 5000 euro toegewezen voor de 5 ontbrekende blubsper. Het eerdere vonnis wordt op enkele punten vernietigd en op andere punten bekrachtigd. 

Vzr. Rechtbank Den Haag 13 december 2019, IEF 18966; ECLI:NL:RBDHA:2019:13837 (Hypertherm tegen EU Trade Fair) Hypertherm heeft EU Trade Fair gedagvaard in kort geding om met onmiddellijke ingang het aanbieden en/of verhandelen van plasmasnijders met het Uniemerkteken POWERMAX en POWERMAXCOMBO te staken. Gedaagde is niet verschenen op de in de dagvaarding genoemde datum, zodat tegen gedaagde verstek wordt verleend. Het gevorderde komt niet onrechtmatig of ongegrond voor en de vorderingen worden grotendeels toegewezen. EU Trade Fair zal onder meer het aanbieden van de machines moeten staken, bepaalde informatie aan Hypertherm verstrekken en haar klanten een rectificatie sturen met het verzoek de machines te retourneren. 

Bij Oxford University Press verscheen onlangs een geheel vernieuwde, vierde druk van International Copyright. Principles, Law and Practice, geschreven door Paul Goldstein en Bernt Hugenholtz.
Kijk hier voor meer informatie over deze uitgave.
 

Hof Arnhem-Leeuwarden 10 december 2019, IEF 18964; 200.255.416 & 200.256.418 (ProRail tegen Nonaf) Zie ook [IEF 18108] ProRail onderhoudt op de spoorinfrastructuur het Automatische Treinbeïnvloedingssysteem (ATB). Dit systeem zorgt ervoor dat een trein een pulserend elektrisch veld kan opvangen. Het ritme van de puls geeft aan welk snelheidsplafond ter plaatse van toepassing is, teneinde de trein waar nodig te laten afremmen. Vangt de trein geen signaal op, dan zal de snelheid worden teruggebracht naar de laagst mogelijke toegestane maximumsnelheid (40 km/uur). Op grote stalen spoorbruggen is het lastiger een voldoende sterk signaal te waarborgen. Maatregelen om dit verzwakte signaal tegen te gaan zijn kostbaar om aan te leggen.

Vzr. Rechtbank Amsterdam 7 januari 2020, IEF 18962, IT 3017; ECLI:NL:RBAMS:2020:163 (TV opgelicht) Eisers vorderen een verbod op of een naar hun gestelde eisen aanpassing aan een uitzending van AVROTROS. Dit komt neer op preventieve censuur, wat verboden is volgens artikel 7 van de Grondwet en in strijd is met de vrijheid van meningsuiting in de zin van artikel 10 lid 1 EVRM. Er mag slechts van deze bepalingen worden afgeweken indien er zodanige nadelige gevolgen aan de openbaarmaking zitten, dat deze een gevaar vormen voor de democratische samenleving en het noodzakelijk is dat wordt afgezien van openbaarmaking. Uit de besproken feiten is niet aannemelijk geworden dat de voorgenomen uitzending onrechtmatig zal zijn jegens eisers, zodat de vorderingen reeds op die grond stranden. Slechts de onderneming wordt genoemd in de uitzending en zal in haar reputatie worden geschaad. Hiervan wordt geacht dat dit het voorzienbare gevolg is van het eigen handelen, waardoor onvoldoende aanleiding is voor een zeer vergaande maatregel als het vooraf verbieden van een deel van de uitzending.

Rechtbank Den Haag 20 november 2019, IEF 18961; ECLI:NL:RBDHA:2019:12273 (V.O.F. tegen Meydanim) Een V.O.F is houder van de Benelux beeld- en woordmerken MEYDAN. Zij vorderen dat horecaconcurent Meydanim het Benelux beeld- en woordmerk Meydan en/of Meydanim niet langer gebruikt. Meydanim is betrokken in twee zaken omtrent deze BX-merken (de hoofdzaak en een verzetzaak). Meydanim vordert dat deze zaken worden gevoegd. In de verzetszaak gaat het om de vraag of een voormalig vennoot van de V.O.F. gerechtigd is tot het gebruik van de BX-merken. De uitkomst van de verzetszaak is daardoor relevant voor de hoofdzaak tussen de V.O.F. en Meydanim. Voor het al dan niet voegen van de zaken is het volgende van belang.  

Conclusie AG HvJ EU 15 januari 2020, IEF 18963, IEFbe 3025; ECLI:EU:C:2020:4 (Verhuur auto's met radio) Zie ook [IEF 18245]. Stim en Sami zijn Zweedse organisaties voor het collectieve beheer van auteursrechten en naburige rechten. Fleetmanager Sweden AB en Nordisk Biluthyrning AB zijn Zweedse autoverhuurbedrijven. Laatsgenoemden verhuren voertuigen aan bedrijven, die op hun beurt de voertuigen weer verhuren aan particulieren. De voertuigen zijn uitgerust met een radio. Houdt de verhuur van auto’s die standaard zijn uitgerust met een radio in dat de verhuurder van die auto’s een gebruiker is die een ‚mededeling aan het publiek’ in de zin van artikel 3, lid 1, van richtlijn 2001/29 respectievelijk een ‚mededeling aan het publiek’ in de zin van artikel 8, lid 2, van richtlijn 2006/115 doet? De strekking van de conclusie is dat dit niet het geval is. Het Hof zal zich nu over de kwestie buigen. 

Benelux-Gerechtshof 16 januari 2020, IEF 18960, IEFbe 3024; C 2018/9 (NOVA HOLDING tegen NOVAGRAAF) Tussen partijen is in geschil of het teken van NOVA HOLDING inbreuk maakt op het oudere merk van NOVAGRAAF. De uitspraak van Canon en Lloyd Schuhfabrik Meyer is in deze zaak bevestigd. Het gaat om de vraag of het teken en het merk zodanig overeenstemmen dat daardoor bij het in aanmerking komende publiek van de desbetreffende waren en/of diensten directe of indirecte verwarring kan ontstaan – waaronder is te verstaan het gevaar dat het publiek kan menen dat de betrokken waren of diensten van dezelfde onderneming of, in voorkomend geval, van economisch verbonden ondernemingen, afkomstig zijn. Het verwarringsgevaar wordt beoordeeld aan de hand van een globale totaalindruk. Het verwarringsgevaar is des te groter naarmate de onderscheidingskracht van het oudere merk sterker is. Er wordt geoordeeld dat in deze zaak sprake is van een reëel verwarringsgevaar, waardoor de eerdere uitspraak wordt vernietigd en NOVA HOLDING dus met haar teken inbreuk maakt op het oudere merk van NOVAGRAAF.