Beste vrienden
Rechtbank ’s-Gravenhage, 27 augustus 2008, KG ZA 08-680, Nedac Sorbo B.V. tegen Vital Petfood Group A/S
Merkenrecht. Producten voor huisdieren. Beeldmerken ‘Best Friend’ maken inbreuk op beeldmerken ‘Best For Your Friend’: Beide tekens bestaan immers uit woorden, waarvan er twee identiek zijn, geschreven in witte letters tegen een rode achtergrond die de vorm heeft van een schild. Geen rechtsverwerking, ook niet op grond van 6:2. Eventueel gebruik van het logo in het kader van private labeling tast de voornaamste functie van het merk van Nedac Sorbo niet wezenlijk aan. Proceskosten niet weersproken; toepassing van indicatietarieven is dus niet aan de orde. (Klik op plaatje voor vergroting).
“4.5. Het verweer van VPG dat het BEST FRIEND logo niet overeenstemt met het rode beeldmerk is naar voorlopig oordeel ongegrond. (…)
4.6. Naar voorlopig oordeel is sprake van enige auditieve gelijkenis tussen het rode beeldmerk en het logo. Weliswaar verschilt het klankbeeld van de gehele slogan “best for your friend” van de woorden “best friend”, omdat de slogen uit vier klanken bestaat in plaats van twee. De twee klanken in het logo zijn echter identiek aan de twee meest onderscheidende bestanddelen van de slogan, te weten “best” en “friend”, waaronder het bestanddeel “best” dat vanwege de grootte en positionering ervan als dominant moet worden aangemerkt. Hetzelfde geldt voor de begripsmatige gelijkenis. De betekenis van de slogan “best for your friend” als geheel verschilt weliswaar van de woorden “best friend”. In beide gevallen lijkt het woord “friend” echter te duiden op het huisdier waarvoor de producten zijn bestemd. Dat brengt mee dat van enige begripsmatige gelijkenis sprake is. Tenslotte is er sprake van enige visuele gelijkenis. Beide tekens bestaan immers uit woorden, waarvan er twee identiek zijn, geschreven in witte letters tegen een rode achtergrond die de vorm heeft van een schild. Als al deze gelijkenissen in samenhang worden beschouwd, moet voorshands worden geoordeeld dat de resulterende totaalindruk voldoende overeenstemt om te spreken van overeenstemmende tekens in de zin van artikel 2.20 lid 1 sub b BVIE.
4.7. Het betoog van VPG dat het element “Nedac Sorbo” het meest dominerende en onderscheidende element in het rode beeldmerk is, en dat nu juist dat element ontbreekt in het logo, kan niet leiden tot een ander oordeel over de overeenstemming tussen de tekens. Dit element is dermate klein weergegeven in het rode beeldmerk dat het niet of nauwelijks leesbaar is. Mede gelet op het feit dat de gemiddelde consument gewoonlijk niet let op de details van een merk, kan niet worden volgehouden dat toevoeging van het element “Nedac Sorbo” de totaalindruk van het rode beeldmerk dermate bepaalt dat dit merk en het logo, ondanks de hiervoor geconstateerde gelijkenissen, niet overeenstemmen in de zin van artikel 2.20 lid 1 sub b BVIE.
(…) 4.9. (…)Ten slotte moet voorshands worden aangenomen dat het merk van Nedac Sorbo, dat van huis uit weinig onderscheidend vermogen heeft, door gebruik wel onderscheidend vermogen heeft gekregen. Nedac Sorbo heeft namelijk aangevoerd dat zij voor de betrokken waren marktleider is en dat haar merk mede daarom bekend is bij het publiek. Een en ander heeft VPG onvoldoende gemotiveerd weersproken. Gegeven de soortgelijkheid van de waren en de bekendheid, stemmen de tekens voldoende overeen om gevaar voor verwarring voorshands aan te nemen. rechtsverwerking
(…) 4.11. Een beroep op rechtsverwerking kan evenmin worden gebaseerd op artikel 6:2 van het Burgerlijk Wetboek. Het zou slagen indien het beroep van Nedac Sorbo op haar merkrecht naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar was omdat bij VPG het gerechtvaardigd vertrouwen is gewekt dat Nedac Sorbo zich niet jegens haar meer zou beroepen op haar merkrecht. Van dergelijk gerechtvaardigd vertrouwen is geen sprake omdat naar voorlopig oordeel het gebruik van het logo door VPG waartegen Nedac Sorbo thans bezwaar maakt, anders dan VPG stelt, niet jarenlang in de Benelux is gedoogd .
4.15. (…) Het volgens VPG gedoogde gebruik is merkenrechtelijk namelijk van geheel andere orde. Eventueel gebruik van het logo in het kader van private labeling tast de voornaamste functie van het merk van Nedac Sorbo niet wezenlijk aan. Die functie bestaat er immers in de consument of eindgebruiker de identiteit van de oorsprong van de waren te waarborgen. Dat is niet of nauwelijks aan de orde als een derde een met het merk overeenstemmend teken slechts gebruikt in het kader van de presentatie van de waren aan (tussen)handelaren die de waren onder hun eigen merk aan de consument of eindgebruiker verkopen. Een wezenlijke aantasting van het merk is duidelijk wel aan de orde bij gebruik van het logo op de consumentenmarkt in de Benelux, waarmee VPG – volgens de onvoldoende weersproken stellingen van Nedac Sorbo – pas eind 2007 is begonnen en waartegen Nedac Sorbo thans optreedt. Gelet op het verschillende karakter van dat gebruik heeft VPG niet aan het eventuele gedogen van het eerstgenoemde gebruik het gerechtvaardigd vertrouwen mogen ontlenen dat Nedac Sorbo (ook) niet zou optreden het laatstgenoemde gebruik.”
Lees het vonnis hier.
Ontvlechtingovereenkomst
Gerechtshof Amsterdam, nevenzittingsplaats Arnhem, 3 juni 2008, Ferdinand zandbergen B.V. tegen Jan zandbergen B.V.,
Merkenrecht, handelsnaamrecht. Depot te kwader trouw wegens strijd met addendum ontvlechtingovereenkomst, waarin is overeengekomen dat ook Ferdinand zandbergen de handelsnaam Zandbergen in de toekomst mocht blijven gebruiken, zolang deze maar onderscheidend was van de door Jan Zandbergen gebruikte handelsnamen, waaronder de naam Jan zandbergen. Liquidatietarief: werkelijke kosten slechts onderbouwd met kopieën van enkele (niet nader toegelichte) facturen.
“4.3 Van dit laatste is in het onderhavige geval sprake. Op basis van het addendum moet worden aangenomen dat Ferdinand zandbergen de handelsnaam 'Zandbergen' (zonder meer) niet zou mogen voeren, hetgeen zij in deze procedure ook niet heeft betwist. Dat zij zich vervolgens - ondanks die afspraak en ondanks het gegeven dat partijen expliciet zijn overeengekomen dat het recht op de (bestaande) handelsnaam 'Jan Zandbergen' aan Jan Zandbergen toekwam - wel het woordmerk 'Zandbergen' (zonder meer) zou kunnen toe eigenen door dat als eerste te deponeren, kan niet worden aanvaard.
In de eerste plaats doorkruist Ferdinand Zandbergen daarmee de in het addendum vastgelegde regeling dat zij haar handelsnaam zal moeten kiezen door aan 'zandbergen' iets onderscheidends toe te voegen om het onderscheidend te maken van (onder meer) de handelsnaam Jan Zandbergen. Het depot van het merk 'Zandbergen' (waarmee Ferdinand Zandbergen immers de aan een woordmerk verbonden rechten verwerft) beperkt Jan Zandbergen in de mogelijke uitoefening van de aan haar handelsnaam verbonden rechten, en ontneemt haar aldus een deel van de haar in het addendum toebedeelde rechten.
Daarnaast moet worden aangenomen dat het merk 'zandbergen' overeenstemmend is met de - voorgebruikte handelsnaam 'Jan Zandbergen' nu het kenmerkende deel van die beide aanduidingen - de geslachtsnaam Zandbergen - identiek is, zodat ook zonder de regeling van artikel 1 lid 4 van het addendum moet worden aangenomen dat het (oudere) recht van Jan Zandbergen op haar handelsnaam in de weg staat aan de mogelijkheid van Ferdinand Zandbergen om die naam als merk te deponeren.
Ten slotte moet worden opgemerkt dat beide partijen zich bezighouden met dezelfde activiteiten (kort gezegd: de groothandel in vleesproducten) en dat zij daarin ook rechtstreeks concurreren. Aldus is het gevaar gecreëerd dat verwarring ontstaat, nu Ferdinand Zandbergen ervoor gekozen heeft juist (en uitsluitend) dat deel van de door partijen gebruikte namen te deponeren dat volledig met elkaar overeenstemt, en dat dus onduidelijk laat of het publiek te maken heeft met onder neming van Ferdinand zandbergen of Jan Zandbergen. Een en ander impliceert dat ook het hof tot het oordeel komt dat het depot te kwader trouw is verricht en dat de eerste grief van Ferdinand Zandbergen derhalve moet worden verworpen. Dat partijen in het addendum geen expliciete afspraak gemaakt hebben over het - op dat moment ook nog niet gedeponeerde - merk 'Zandbergen' leidt niet tot een ander oordeel; de stelling dat ook Jan Zandbergen zich - in strijd met het addendum - als rechthebbende op het woordmerk en/of de domeinnaam 'Zandbergen' beschouwt evenmin, reeds omdat die aanspraken van Jan zandbergen in dit geding niet ter beoordeling staan.”
Communiceren via advocaten
De Volkskrant bericht: “Keyl weet niets van de Catherine Hij is er weer, de nieuwe Catherine. Het september/oktobernummer ligt in de winkels, met Catherine Keyl op de cover, Catherine op de set van de nieuwe film Het wapen van Geldrop, de brieven aan Lieve Catherine en Catherine’s keuze, met de uitgaans-, boeken- en dvd-tips. Alleen: de hoofdredacteur van dit personality magazine, Catherine Keyl, weet van niks.
In april kreeg Keyl een hoogoplopende ruzie met de uitgever van het blad, Annemarie van Gaal van AM Media. (…) ‘Ik was verbijsterd toen ik het weer in de winkel zag liggen’, zegt Keyl. ‘Van Gaal had het contract van de columnisten opgezegd, dus ik wist niet beter dat het zou stoppen. Later had ze het nog wel over een andere naam voor het blad, maar ik heb niets meer gehoord. Oké, dan kappen we er mee, dacht ik. Tot ik het blad weer zag liggen.’ Heeft ze al contact gehad met Van Gaal? ‘We communiceren alleen nog maar via advocaten’,
Lees hier meer.
Cross-border BUMA
De IPkat bericht: "Displaying a previously unrevealed talent for reading legal decisions in Dutch, and with only a tiny bit of help from his friend Kristof Neefs (Laga), the IPKat brings news of a dramatic development in the Netherlands. In essence, a Dutch interim judge in Haarlem has issued a preliminary injunction prohibiting BUMA (a Dutch copyright collecting society) from granting any further licences for the online sale of the repertoire of works administered by the Performing Rights Society (PRS), in so far as those licences extend beyond the territory of the Netherlands. BUMA had previously granted a licence for the territory of the entire European Community to beatport.com."
Lees hier meer.
Installatietechnieken
Rechtbank Arnhem, 21 augustus 2008, KG ZA 08-360, EBW Installatietechnieken B.V. tegen EBW Elektrotechniek
Handelsnaamrecht: “1.1. (…)De handelsnamen van eiseres en gedaagde wijken volgens de voorzieningenrechter slechts in geringe mate van elkaar af. Het meest opvallende bestanddeel ‘EBW’ is in beide handelsnamen identiek en de toevoegingen ‘Installatietechnieken’ enerzijds en ‘Elektrotechniek’ anderzijds zijn beschrijvende aanduidingen en daardoor niet of nauwelijks te monopoliseren. Voldoende aannemelijk is dat tussen de economische bedrijvigheid van de beide bedrijven op zijn minst enkele overlappingen bestaan. De door eiseres overgelegde voorbeelden van de reeds ontstane verwarring tussen de beide ondernemingen tonen naar het oordeel van de voorzieningenrechter daarnaast aan dat de handelsnaam van eiseres al enige beschermingswaardige bekendheid genoot in het geografische gebied waar gedaagde actief is en dat de handelsnaam van eiseres al bekend was bij de toeleveranciers of instanties die hun stukken per ongeluk naar eiseres in plaats van naar gedaagde hebben verzonden. Ten slotte heeft de voorzieningenrechter daarbij in aanmerking genomen dat niet alleen (potentiële) afnemers, maar ook leveranciers en andere bedrijven en instellingen waarmee de beide ondernemingen in aanraking komen, als het relevante publiek moeten worden beschouwd en dat het oordeel van het op normale wijze – dus niet goed – oplettende publiek als maatstaf dient te gelden.
Merkenrecht: “1.2. Daarnaast maakt gedaagde door het voeren van de handelsnaam EBW Elektrotechniek naar het voorlopig oordeel van de voorzieningenrechter inbreuk op het door eiseres geregistreerde beeldmerk EBW. (…) Eiseres en gedaagde verlenen beiden diensten op het gebied van elektrotechnische installatie en beveiliging. Gedaagde gebruikt haar handelsnaam dus voor soortgelijke diensten. In het onderhavige geval stemt naar het oordeel van de voorzieningenrechter, in het licht van het dominerende bestanddeel ‘EBW’ van het beeldmerk van eiseres, de totaalindruk van het beeldmerk van eiseres zodanig overeen met de totaalindruk van het logo en de handelsnaam van gedaagde, dat er sprake is van gevaar voor verwarring bij het publiek in de zin van artikel 2.20 lid 1 sub b BVIE. Er is sprake van een auditieve en visuele gelijkenis tussen de beide tekens. De verschillen in het gebruik van strepen in het beeldmerk van eiseres enerzijds en het in de handelsnaam van gedaagde anderzijds, doen aan het voorgaande onvoldoende af, omdat uitgegaan moet worden van de vluchtige indruk van het gemiddeld publiek bij snelle waarneming, dus het niet goed oplettende publiek, zoals hierboven ook al ten aanzien van het handelsnaamrecht is overwogen. Eiseres kan zich dus ook op grond van haar beeldmerk verzetten tegen de in geding zijnde handelsnaam van gedaagde. Het verweer van gedaagde dat zij vanwege haar oude handelsnaam Elektrotechnisch Bureau Wille een geldige reden heeft voor het gebruik van de afkorting EBW kan haar niet baten, nu voldaan is aan de criteria voor merkinbreuk ingevolge artikel 2.20 lid 1 sub b, waarin een eventuele geldige reden voor gebruik – wat daarvan ook zij – geen rol speelt.
Domeinnaam: “4.7. “(…) www.ebw.nu overweegt de voorzieningenrechter als volgt. Deze vorderingen zijn alleen toewijsbaar op grond van de HNW als het gebruik van deze domeinnaam kan worden aangeduid als handelsnaamgebruik in de zin van artikel 1 HNW en niet slechts als digitaal internet ‘adres’. In het onderhavige geval kan naar het oordeel van de voorzieningenrechter worden gesproken van handelsnaamgebruik, omdat gedaagde haar onderneming en haar bedrijfsactiviteiten op de inhoud van de website onder de domeinnaam www.ebw.nu aan het publiek presenteert en deze domeinnaam het meest kenmerkende bestanddeel van de handelsnaam van EBW Elektrotechniek bevat.”
Lees het vonnis hier.
In de zak van copyright-rechten-figuren
Geenstijl.nl bericht: “Barack Obama's running mate is een engerd. (…) Biden zit namelijk in de zak van copyright-rechten-figuren (lees: hij is eigendom van Hollywood en Stichting Brein). Biden was de senator die er ooit een wet doorheen probeerde te jassen die het iedere computergebruiker verbood om 'ongeautoriseerde programma's' te gebruiken. Hij wilde een gevangenisstraf van 5 jaar voor iedereen -waar ook ter wereld- die muziek afspeelde op een apparaat waar de muziek niet voor bedoeld was. Vijf jaar cel voor het converteren van een Divx naar mp4, zodat een film op je iPod past, om maar wat te noemen. (…) Vorig jaar nog kwam hij met een wet die Bittorrent-gebruikers achter tralies moest krijgen.”
De Volkskrant bericht: "Toch is hij als presidentskandidaat volledig mislukt. In 1987 ontdekten de media dat hij een deel van zijn teksten had geplagieerd van de Britse Labourleider Neil Kinnock, waarop eerdere gevallen van plagiaat boven water kwamen. Biden trok zich terug en schaamde zich zelfs om een restaurant te bezoeken. Maar hij kwam terug, net als na de operatie van twee aneurysma’s in zijn hersens in 1988"
En de 100e oppositiebeslissing
"Beste lezer, Hierbij sturen wij u de eerste newsflash, die in het kader staat van de 100ste oppositiebeslissing Op Volle Toeren (oppositienummer 2001357).Vanaf nu zal het BBIE u regelmatig via de newsflash op de hoogte houden van beslissingen, IE-gerelateerde nieuwsfeiten, etc.Wilt u deze newsflash niet meer ontvangen, dan kunt u zich uitschrijven.
Met vriendelijke groet,Benelux-Bureau voor de Intellectuele Eigendom, Afdeling Juridische Zaken."
BBIE oppositiebeslissingen
- AUTOWERELD tegen AD AUTOWERELD (twee zaken, beide afgewezen)
- BRONCHICUM tegen BRONCHICOLD (afgewezen)
- SAPIENTIA tegen SAPIENTIA (toegewezen)
- DE KLOK tegen KLOKKE ROELAND (afgewezen)
- ALPA tegen ALP (twee zaken, beide toegewezen)
- ALPIA tegen ALP (twee zaken, beide toegewezen)
Lees de beslissingen hier.
Winnen is belangrijker dan meeliften
Bas Kist, Shielmark.Zacco: IOC laat zijn vijf ringen echt niet los. Gepubliceerd in NRC Handelsblad, 21 augustus 2008.
Merkenrechtelijk-anekdotische nabeschouwing van de Olympische Gedachte. “De sportorganisatie NOC*NSF houdt als een echte waakhond in de gaten of er misbruik wordt gemaakt van de Olympische ringen. Ook niet-commerciële organisaties worden aangepakt.”
Lees het artikel hier.
De skitaart
O.a. Bakkerswereld.nl bericht: “Ruud van Oort, de voormalig eigenaar van Maison van Oort uit Doorn is diep geraakt door de hele skitaart affaire. 'Ik was er juist trots op dat andere bakkers ook maakten wat ik heb bedacht,' zo laat hij Bakkerswereld weten. 'Ik sta dan ook niet achter de actie van John en Petra Hartog.
De huidige eigenaren van 'zijn' bedrijf Maison van Oort in Doorn - John en Petra Hartog - hebben hem vooraf niet van hun geplande zaak op de hoogte gesteld. In januari 2007 hebben ze de zaak van hem overgenomen. De huidige eigenaren sommeren enkele collega's via een advocaat te stoppen met de productie en de verkoop van skitaart.
(…) Van Oort vindt dat het gehele mediacircus nu ten koste gaat van zijn goede naam. 'Het is triest. Mijn vrouw en ik voelen ons aangetast in onze goede naam. Het raakt ons heel diep. Als dit uitmondt in een rechtzaak zou dat het dieptepunt in mijn leven zijn. Het is jammer dat Hartog niet bereikbaar is vanwege vakantie, ik zou hem namelijk graag willen vragen wat hij denkt hiermee te bereiken.'”