Dossiers

De school is weliswaar vergunninghouder van Videma, maar heeft aan beide voorwaarden niet voldaan. Daarom heeft Videma op basis van de vergunningsvoorwaarden een direct opeisbare boete gevorderd. Daarnaast heeft BREIN de verantwoordelijken binnen de school een onthoudingsverklaring laten tekenen en de illegale drager ingenomen. Het bleek te gaan om een illegale dvd-r kopie van redelijke beeldkwaliteit, voorzien van slechte kwaliteit Nederlandse ondertitels.

BREIN Directeur Tim Kuik: "scholen horen, net als voor hun boeken en lesmateriaal, ook voor film te betalen. Ze hebben bovendien een voorbeeldfunctie en geven met het vertonen van een illegale kopie van een gloednieuwe bioscoopfilm een verkeerd signaal af naar hun leerlingen." De woordvoerder van de school vult aan: "Een van onze leerkrachten heeft niet nagedacht. Illegale praktijken binnen de schoolmuren zijn niet te tolereren. Wij zullen onze leerkrachten en scholieren wijzen op de negatieve gevolgen van piraterij. De creatie van nieuwe films komt onder druk te staan en er staat werkgelegenheid op het spel."

Videma en BREIN hebben een nieuwe brochure over de regels bij het openbaar vertonen van films ontwikkeld. Deze zal in het najaar (onder andere) binnen Nederlandse onderwijsinstellingen worden verspreid. De brochure is nu al te downloaden via de website www.videma.nl

Onder intellectuele eigendomsrechten vallen rechten zoals auteursrecht, octrooirecht, merkenrecht en kwekersrecht. Inbreuken op deze rechten hebben steeds vaker een grensoverschrijdend karakter. Verschillen in nationale handhavingsregelingen zijn schadelijk voor de interne markt en bemoeilijken een doeltreffende bestrijding van inbreuk. Inbreukmakers maken gebruik van die verschillen door hun activiteiten te richten op landen waar de bestrijding ervan het minst doeltreffend is. Maar ook de economie heeft te lijden onder inbreuken op intellectuele-eigendomsrechten. Zij hinderen investeringen, innovatie en creativiteit en doen afbreuk aan het vertrouwen van het bedrijfsleven in de interne markt. De richtlijn richt zich op procedures tot handhaving van die rechten voor de burgerlijk rechter.

De huidige Nederlandse wetgeving biedt de rechthebbende reeds een uitgebreid en doeltreffend instrumentarium om op te treden tegen inbreukmakers. Een aantal bepalingen uit de richtlijn behoeft geen uitvoering omdat de Nederlandse wetgeving er reeds in voorziet. De bepalingen die wel nadere uitvoering vergen, worden grotendeels in het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering verwerkt en enkele bepalingen in de afzonderlijke intellectuele-eigendomswetten.

De nieuwe maatregelen voorzien onder meer in een uitbreiding van de mogelijkheden om bewijs te vorderen bij de wederpartij. Het wordt mogelijk om zogenaamd bewijsbeslag te leggen op inbreukmakende voorwerpen ter voorkoming dat het bewijs van de inbreuk vernietigd wordt. Ook wordt het in het kader van de bescherming van bewijs mogelijk om de deurwaarder de inbreukmakende zaken of de daarop betrekking hebbende documenten te laten beschrijven of monsters te laten nemen. Als aan de rechter toestemming voor deze maatregelen wordt gevraagd, hoeft hij de inbreukmaker niet te horen, zodat deze door de maatregel verrast zal kunnen worden. Tegen de inbreukmaker kan in kort geding een verbod op de inbreuk gevorderd worden, eveneens zonder dat hij gedagvaard en gehoord hoeft te worden.

Tussenpersonen die diensten verlenen ten behoeve van een inbreuk, kunnen geboden worden de desbetreffende diensten te staken. De mogelijkheden voor de houder van het intellectuele eigendomsrecht om van de inbreukmaker en van derden die bij de inbreuk betrokken zijn, informatie over de herkomst of de verdere distributie van de inbreukmakende zaken op te eisen, worden verruimd. De verliezende partij wordt in beginsel veroordeeld in alle kosten die de in het gelijk gestelde partij heeft gemaakt in het kader van de inbreukprocedure. Worden echter enkele van deze maatregelen ten onrechte opgelegd, bijvoorbeeld omdat later in een bodemprocedure blijkt dat er geen sprake was van inbreuk, dan zijn er voor de gedupeerde gedaagde meer mogelijkheden om van de houder van het intellectuele eigendomsrecht schadevergoeding te vorderen.

De bewindslieden zijn gemachtigd het wetsvoorstel voor advies aan de Raad van State te zenden. De inhoud van het voorstel en van het advies worden pas openbaar bij de indiening ervan bij de Tweede Kamer." Perbericht, 11 juli 2005, hier.

Kamerstukken, 29874 nr. 10  (2e Kamer) Goedkeuring en uitvoering van de Akte tot herziening van artikel 63 van het Verdrag inzake de verlening van Europese octrooien, het Verdrag inzake octrooirecht, het Verdrag inzake de toepassing van artikel 65 van het Verdrag inzake de verlening van Europese octrooien en de Akte tot herziening van het Verdrag inzake de verlening van Europese octrooien. Nota naar aanleiding van het nader verslag

Oppenheimer is zich "‘met de hand op mijn hart’ van geen kwaad bewust. "Ik heb Farhads tekening nooit gezien voordat ik mijn tekening maakte. Mijn enige verklaring is dat het een geval is van twee mensen met hetzelfde idee. Ik vraag me wel af waarom hij pas na het uitreiken van de prijs iets zegt en niet meteen toen mijn tekening in januari 2004 werd gepubliceerd in het NRC. Ik ben niet van plan de prijs terug te geven aan de organisatie of het te delen met Farhad, want dat zou hetzelfde zijn als schuld bekennen en ik voel me niet schuldig." De organisator van de Cartoonprijs, de stichting Pers en Prent zal de prijs niet terugvorderen, omdat er geen sluitend bewijs is voor plagiaat. Op de site van Slate staan overigens met regelmaat soortgelijke cartoons van verschillende cartoonisten, zie bijvoorbeeld de recente serie over de aanslagen in Londen. Tekening van Oppenheimer hier, tekening van Foroutanian hier.

Naar het oordeel van de rechtbank dient bij de beoordeling of Mega Bloks het Lego- en Duplo-blokje zo heeft nagebootst dat verwarring bij het publiek is te duchten, de door Mega Bloks genoemde omstan-digheden, zoals verpakking en gebruik van merken, te worden betrokken. Anders dan Mega Bloks stelt, is niet alleen het moment van aankoop relevant. Met Lego is de rechtbank van oordeel dat het gevaar voor verwarring zich ook na aankoop kan verwezen-lijken en dat daar in het onderhavige geval sprake van is.

Voor de maatvoering van de betreffende blokjes (een groter of kleiner blokje) had Mega Bloks een andere keuze kunnen maken zonder afbreuk te doen aan de deugdelijkheid en bruikbaarheid van Micro en Mini als bouwblokje. Als onvoldoende weersproken staat vast dat de octrooien van Lego bescherming boden aan de klemconstructie met noppen. Lego claimt niet het alleenrecht op een speelgoedsysteem met een dergelijke klemconstructie. Ook Mega Bloks staat het vrij om een dergelijke noppentechniek te gebruiken voor haar bouwsysteem. Naar het oordeel van de rech Anders dan Mega Bloks stelt, is de maatvoering van het Lego- en Duplo-blokje niet volledig technisch/functioneel bepaald. Het staat het Mega Bloks echter niet vrij de identieke maatvoering van Lego over te nemen.

Dat er bij afnemers behoefte bestaat aan standaardisatie is niet gebleken. Het speelgoedblokje kan niet slechts in een bepaalde vorm worden toegepast, zoals bijvoorbeeld een cassettebandje in een cassetterecorder. De vorm van speelgoedbouw-steentjes wordt dan ook niet gedicteerd door factoren van buitenaf, zodat in zoverre geen norm op het gebied van speelgoedblokjes bestaat en daarmee geen rechtvaardiging om een zelfde maatvoering te gebruiken. Een andere wens van afnemers (dan die met betrekking tot standaardisatie) is volgens Mega Bloks een bij (een deel van de) afnemers levende wens om producten met een bepaald uiterlijk af te nemen, waarbij die niet afkomstig hoeven te zijn van de oorspronkelijke fabrikant. Kennelijk bedoelt Mega Bloks daarmee te stellen dat het publiek behoefte heeft om blokjes, die identiek zijn aan of uitwisselbaar met de Lego- en Duploblokjes, te kunnen kopen bij een andere fabrikant tegen een lagere prijs. Voor zover die behoefte er al bij de consument bestaat, is dit geen rechtvaardiging voor nabootsing van de blokjes van Lego.

Uit het vorenstaande volgt dat Mega Bloks de mogelijkheid heeft om een andere maatvoering te kiezen, zonder afbreuk te doen aan de deugdelijkheid en bruikbaarheid, zodat zij daartoe verplicht is. Nu zij zulks niet heeft gedaan betekent dit dat sprake is van slaafse nabootsing wegens het stichten van nodeloze verwarring tussen het Micro-blokje en Lego-blokje en tussen het Mini-blokje en Duplo-blokje. De door Mega Bloks gevorderde verklaring voor recht dient dan ook te worden afgewezen. Het door Lego gevorderde verbod is met inachtneming van hetgeen reeds in rechtsoverweging 3.3 is overwogen, toewijsbaar. De op te leggen dwangsommen zullen worden gemaximeerd als in het dictum vermeld." Lees vonnis.

Te leuk: Impressie van de rechtszitting.