Dossiers

Per 1 januari 2009 is Menno Weij benoemd tot partner bij SOLV Advocaten. SOLV richt zich als nichekantoor op TMC (Technologie, Media & Communicatie). Menno heeft ruim 10 jaar ervaring als advocaat en is gespecialiseerd in ICT Recht, Outsourcing, e-Commerce, Privacy alsmede auteurs- en merkenrecht, waarbij voor wat het laatste betreft de nadruk ligt op software en op internet gerelateerde aspecten.

“Per 1 januari is Martijn Vermeulen toegetreden tot de partnergroep van Octrooi- en merkenbureau EP&C. Martijn Vermeulen (1972) is sinds 2000 werkzaam bij EP&C. Martijn studeerde werktuigbouwkunde in Delft en is in 2004 ingeschreven als Europees Octrooigemachtigde.

Martijn zet zich in voor cliënten die onder andere actief zijn in de medische technologie, kunststofproducten, off-shoretechnologie, meet- en regeltechniek en mechatronica. De laatste jaren was hij verantwoordelijk voor een van de werktuigbouwteams op de hoofdvestiging in Rijswijk en begeleidde hij octrooigemachtigden-in-opleiding."

lees hier meer.

 “Ronaldo naar Real Madrid – François mol naar merkenbureau Abcor. François Mol is als merkenjurist overgestapt naar merken- en modellenbureau Abcor. François heeft hiervoor gewerkt bij diverse merkenbureaus waaronder Arnolds & Siedsma, Merkenbureau Considine en Merkenbureau Bouma. Bij Abcor zal hij zich met name richten op de Nederlandse markt.”

Lees hier meer (nieuwsbrief Abcor). 

GvEA, 20 januari 2009, zaak T-424/07, Pioneer Hi-Bred International, Inc. tegen OHIM (Nederlandse vertaling nog niet beschikbaar). 

Terechte weigering woordmerk OPTIMUM voor klasse 1, ‘Biological material namely plant tissue genes and gene-sequences for agricultural purposes’.

“26. Lastly, although it is true, as the Board of Appeal pointed out in paragraph 21 of the contested decision, that, due to its generic meaning which tends to exalt in an unspecified manner the nature, function, quality or one of the qualities of any product, the sign OPTIMUM does not enable the consumer to imagine to what type of goods it refers, the fact nevertheless remains, as the Board of Appeal also correctly stated in the same paragraph of the contested decision, that, precisely because it is commonly used in everyday language, as well as in trade, as a generic laudatory term, that word sign cannot be regarded as appropriate for the purpose of identifying the commercial origin of the goods which it designates and, therefore, of performing the essential function of a trade mark.”

(…) 45. In the present case, first, it is apparent from the analysis carried out in the context of the first plea that the Board of Appeal established to the requisite legal standard that the mark applied for was devoid of any distinctive character within the meaning of Article 7(1)(b) of Regulation No 40/94 in relation to the goods concerned, by stating, in paragraph 23 of the contested decision, that the mark, as a laudatory expression, relates to any kind of goods including the goods applied for in Class 1 of the Nice Agreement. That statement of reasons is sufficient, first, to allow the applicant to know the justification for the measure adopted so as to enable it to protect its rights and, secondly, to enable the Court to review the legality of the contested decision.”

Lees het arrest hier.

HvJ EG, 20 januari 2009, zaak C- 240/07, Sony Music Entertainment (Germany) GmbH tegen Falcon Neue Medien Vertrieb GmbH (prejudiciële vragen Bundesgerichtshof (Duitsland))

Naburige rechten. Rechten van producenten van fonogrammen. Toepasselijkheid van de beschermingstermijn op een werk dat niet eerder was beschermd in de lidstaat waarin de bescherming wordt verzocht en waarvan de rechthebbende geen onderdaan van een lidstaat van de Gemeenschap is

Sony vordert dat Falcon het verbod wordt opgelegd, de cd’s „Bob Dylan – Blowin’ in the Wind” en „Bob Dylan – Gates of Eden” te reproduceren of te laten reproduceren en te distribueren of te laten distribueren. Falcon voert aan dat de Duitse regelgeving de rechten van een platenmaatschappij op de Bob Dylan-albums die vóór 1 januari 1966 werden opgenomen, niet beschermt.

Het Hof van Justitie (Grote kamer) verklaart voor recht:

1) De beschermingstermijn die is vastgelegd in richtlijn 2006/116/EG van het Europees Parlement en de Raad van 12 december 2006 betreffende de beschermingstermijn van het auteursrecht en van bepaalde naburige rechten, is overeenkomstig artikel 10, lid 2, van deze richtlijn eveneens van toepassing wanneer het betrokken voorwerp nooit eerder werd beschermd in de lidstaat waarin bescherming wordt gezocht.

2) Artikel 10, lid 2, van richtlijn 2006/116 moet aldus worden uitgelegd dat de in deze richtlijn vastgelegde beschermingstermijnen van toepassing zijn wanneer het betrokken werk of voorwerp op 1 juli 1995 in ten minste één lidstaat als zodanig werd beschermd door de nationale wetgeving van deze lidstaat op het gebied van het auteursrecht of de naburige rechten en de houder van dergelijke rechten op dit werk of dit voorwerp die onderdaan is van een derde land, op die datum door deze nationale wetgeving werd beschermd.

Lees het arrest hier.

25 jaar Zeist. Lustrum Intellectuele Eigendom Symposium, AIPPI,  Zeist  11 maart 2009. Met lustrum cabaret en lustrum diner.

25 jaar Octrooirecht, Prof. mr. Jan Brinkhof, Brinkhof en Universiteit Utrecht
25 jaar Merkenrecht, Prof. mr. Charles Gielen, NautaDutilh en RU Groningen, 
25 jaar Open Innovatie, Dr. Rick Harwig, Chief Technology Officer en lid van het Group Management Committee van Philips
25 jaar Auteursrecht, Mr. Feer Verkade, Advocaat Generaal bij de Hoge Raad der Nederlanden

Debat 1 Privé kopiëren uit illegale bron moet wel/niet kunnen.  Voorzitter: Prof. mr. Bernt Hugenholtz, Universiteit van Amsterdam. Debaters: Prof. mr. Dirk Visser, Klos Morel Vos & Schaap en Universiteit Leiden, Mr. Christiaan Alberdingk Thijm, SOLV Advocaten

Debat 2 Bij bescherming van innovatie kan de uitvinder gebruikmaken van alle  mogelijkheden die de octrooiwetgeving biedt. Voorzitter: Mr. Bart van den Broek, Howrey LLP. Debaters: Mr. Bas Berghuis van Woortman, Freshfields, Mr. Mark van Gardingen, Brinkhof

Debat 3 Na het O2 arrest is het merkenrecht geen belemmering meer voor het maken van vergelijkende reclame. Voorzitter: Prof. mr. Madeleine de Cock Buning, De Brauw Blackstone Westbroek en Universiteit Utrecht. Debaters: Mr. Ebba Hoogenraad, Hoogenraad & Haak, Mr. Jacqueline Schaap, Klos Morel Vos & Schaap

Lustrum IE cabaret en lustrum diner

Lees hier meer.

8 april 2009, PAO Actualiteiten Intellectuele Eigendom Erasmus Universiteit.

College actualiteiten mediarecht, Prof. mr. M. de Cock Buning / College actualiteiten octrooirecht, mr. G.Kuipers) / College actualiteiten merkenrecht, mr. T. Cohen Jehoram / College actualiteiten auteurs- en modellenrecht, mr. J. Hofhuis). (Alle sprekers De Brauw Blackstone Westbroek). 4 NOvA punten.

Lees hier meer.

Rapport Ministeries van OCW, EZ en Justitie: Ups and downs. Economische en culturele gevolgen van filesharing voor muziek, film en games (TNO, SEO en IViR).

In de media gebracht als “Downloaden is goed voor de Nederlandse economie”. In een brief aan de Kamer vatten de bewindslieden zelf het als volgt samen: “De onderzoekers zijn erin geslaagd de technologische en maatschappelijke ontwikkelingen in de sectoren muziek, film en gaming in een brede economische, culturele en maatschappelijke context te plaatsen. Wij spreken ons niet uit over de kwantitatieve bevindingen van de onderzoekers over de welvaartseffecten, omdat die, zoals onderzoekers aangeven, noodzakelijkerwijs zijn gestoeld op vele aannames en zij onzekerheden bevatten. Dit laat onverlet dat het onderzoek bijdraagt aan een evenwichtig publiek debat over filesharing, ook in internationaal verband. Een paar conclusies uit het onderzoeksrapport:

• het downloaden en delen van bestanden is voor veel burgers een vertrouwd verschijnsel geworden;
• de technologie die dit mogelijk maakt biedt mogelijkheden tot innovatie;
• met name de muziekbranche ziet de inkomsten uit de cd-verkoop sterk teruglopen en is druk doende daarop een antwoord te formuleren;
• het koopgedrag van consumenten is de afgelopen jaren verschoven van muziek-cd’s naar live concerten, merchandise (afgeleide producten) en games. De verkoop van dvd’s en het bioscoopbezoek vertonen vooralsnog geen ernstige teruggang. De dvd-verkoop is zelfs een groeimarkt;
• er is bij consumenten grote vraag naar diverse, toegankelijke en betaalbare content. Die potentiële doelgroep wordt nog onvoldoende bediend met het huidige aanbod in de onderzochte markten.

De muziek- en de filmindustrie staan voor de grote uitdaging hun aanbod zo in de markt te zetten dat het voldoet aan de veranderde consumentenvraag. Uit het onderzoek blijkt dat nieuwe businessmodellen in opkomst zijn. Wij hopen dat dit onderzoek de betrokken partijen stimuleert om met elkaar in overleg te blijven en door te gaan met het ontwikkelen van nieuwe producten en diensten die aansluiten bij de veranderde behoefte van consumenten. Die nieuwe diensten kunnen profiteren van het feit dat consumenten vertrouwd zijn geraakt met internettechnologieën om muziek, films en games te gebruiken.

Lees hier meer. 

Rechtbank Amsterdam, 15 januari 2009, LJN: BG9974, Partrust Beheer B.V. tegen Gedaagden (advocatenkantoor)

Reclamerecht. Beleggingsfirma eist in kort geding dat een advocatenkantoor dat cliënten werft onder 'gedupeerde' beleggers onrechtmatige berichten van haar website haalt en op die website een rectificatie plaatst. Geoordeeld wordt dat het advocatenkantoor onrechtmatig heeft gehandeld met het plaatsen van die berichten. De vorderingen worden toegewezen in die zin dat het advocatenkantoor wordt veroordeeld dit vonnis op haar website te plaatsen alsmede een schadevergoeding te betalen van EUR 25.000.

Lees het vonnis hier.

Gerechtshof Arnhem , 6 januari 2009,  LJN: BG9938, Appellant tegen Noordkaap TV Producties B.V.

Auteursrecht. Eerst even voor jezelf lezen. Billijke exploitatievergoeding voor "voice-over" ex artikel 4 Wnr juncto artikel 45d Aw. 

“8. Indien echter de gestelde mondelinge afspraak al zou vaststaan, geldt voorts het volgende. Uit de 5e volzin van artikel 45d Aw volgt dwingendrechtelijk dat afspraken ter vastlegging (of beperking of afstand) van de in dat artikel bedoelde vergoedingen schriftelijk moeten worden overeengekomen. Bij de door Noordkaap gestelde afspraak is dat niet het geval. [appellant] beroept zich dan ook terecht op strijd met deze wettelijk eis en de beschermingsdoelstelling daarvan. Ook om die reden moet aan de gestelde mondelinge afspraak worden voorbijgegaan.

9. Het ontbreken van een schriftelijke afspraak betekent niet dat de uitvoerend kunstenaar geen recht heeft op een billijke beloning, zoals Noordkaap lijkt te stellen.

12. Aangezien de hoogte van de billijke vergoeding ad € 4.000,00 door Noordkaap niet is betwist, is de vordering in zoverre toewijsbaar.

13. Het bestreden vonnis zal worden vernietigd en de vorderingen zullen grotendeels worden toegewezen als hiervoor vermeld. Noordkaap zal voorts als de in het ongelijk gestelde partij worden verwezen in de kosten van beide instanties. (…) Uit artikel 1019 Rv blijkt dat deze bepalingen ook gelden voor de handhaving van naburige rechten als de onderhavige. (…) Evenwel dienen de gevorderde kosten wel zo tijdig opgegeven en gespecificeerd te worden dat de wederpartij zich daartegen naar behoren kan verweren (…) De kosten van het appel heeft [appellant] daarentegen niet opgegeven en gespecificeerd, zodat de eis in zoverre niet wordt gevolgd en de gebruikelijke veroordeling tot betaling van verschotten en het geliquideerd salaris van de advocaat (1 1/2 punt in tarief I) zal worden uitgesproken.”

Lees het arrest hier.

"Per 1 januari 2009 zijn Dylan Griffiths, Samantha de Graaf, Matthijs Brons en Hanneke Holthuis werkzaam bij het nieuwe Amsterdamse kantoor Griffiths Advocaten.

De IE-praktijk van Griffiths Advocaten (in het bijzonder Dylan Griffiths en Hanneke Holthuis) is in hoofdzaak gericht op de behartiging van de belangen van rechthebbenden (veelal auteurs en uitvoerend kunstenaars), zowel op individueel niveau als collectief. Dylan Griffiths is bovendien gespecialiseerd in zaken die het recht op vrije meningsuiting betreffen.'

EHRM, 15 januari 2009, Application no. 1234/05, Reklos en Davourlis tegen Griekenland

Portretrecht. Pas geboren baby gefotografeerd op intensive care unit ziekenhuis. “The key issue in the present case is not the nature, harmless or otherwise, of the applicants’ son’s representation on the offending photographs, but the fact that the photographer kept them without the applicants’ consent. The baby’s image was thus retained in the hands of the photographer in an identifiable form with the possibility of subsequent use against the wishes of the person concerned and/or his parents.”

The applicants are the parents of Anastasios Reklos, who was born on 31 March 1997 in a private clinic, I. Immediately after birth the baby was placed in a sterile unit under the constant supervision of the clinic’s staff. Only its doctors and nurses had access to this unit. On 1 April 1997 two photographs of the new-born baby, taken face on, were presented to the second applicant. The photographs had been taken inside the sterile unit by a professional photographer located on the first floor of the clinic. The clinic informed its clients that photography services were available.

The applicants complained to the clinic’s management about the photographer’s intrusion into a unit to which only the clinic’s staff should have had access, adding that the new-born baby was likely to have been upset by the taking of photographs face on and, most importantly, that they had not given their prior consent.

“41.  In the present case the Court first observes that, as regards the conditions in which the offending pictures were taken, the applicants did not at any time give their consent, either to the management of the clinic or to the photographer himself. In this connection it should be noted that the applicants’ son, not being a public or newsworthy figure, did not fall within a category which in certain circumstances may justify, on public-interest grounds, the recording of a person’s image without his knowledge or consent (see Krone Verlag GmbH & Co. KG v. Austria, no. 34315/96, § 37, 26 February 2002). On the contrary, the person concerned was a minor and the exercise of the right to protection of his image was overseen by his parents. Accordingly, the applicants’ prior consent to the taking of their son’s picture was indispensable in order to establish the context of its use. The management of the clinic I. did not, however, seek the applicants’ consent and even allowed the photographer to enter the sterile unit, access to which was restricted to the clinic’s doctors and nurses, in order to take the pictures in question.

42.  In addition, the Court finds that it is not insignificant that the photographer was able to keep the negatives of the offending photographs, in spite of the express request of the applicants, who exercised parental authority, that the negatives be delivered up to them. Admittedly, the photographs simply showed a face-on portrait of the baby and did not show the applicants’ son in a state that could be regarded as degrading, or in general as capable of infringing his personality rights. However, the key issue in the present case is not the nature, harmless or otherwise, of the applicants’ son’s representation on the offending photographs, but the fact that the photographer kept them without the applicants’ consent. The baby’s image was thus retained in the hands of the photographer in an identifiable form with the possibility of subsequent use against the wishes of the person concerned and/or his parents (see, mutatis mutandis, P.G. and J.H. v. the United Kingdom, no. 44787/98, § 57, ECHR 2001-IX).

43.  The Court notes that, during the examination of the case at issue, the domestic courts failed to take into account the fact that the applicants had not given their consent to the taking of their son’s photograph or to the retention by the photographer of the corresponding negatives. In view of the foregoing, the Court finds that the Greek courts did not, in the present case, sufficiently guarantee the applicants’ son’s right to the protection of his private life.

There has therefore been a violation of Article 8 of the Convention.

Lees de uitspraak hier.

HvJ EG, 15 januari 2009, zaak C-495/07 Silberquelle GMBH tegen Maselli-Strickmode GmbH (prejudiciële vragen Oberste Patent- und Markensenat, Oostenrijk)

Merkenrecht. Wanneer de merkhouder zijn merk aanbrengt op artikelen die hij gratis meegeeft aan de kopers van zijn waren, is er geen sprake van normaal gebruik voor de klasse waartoe deze artikelen behoren

Maselli is houdster van het woordmerk WELLNESS. Bij het in de handel brengen van textielwaren heeft Maselli haar merk gebruikt ter aanduiding van een alcoholvrije drank die zij in flessen met het opschrift „WELLNESS-DRINK” als geschenk bij de verkoop van haar textielwaren gaf. In haar reclame heeft verweerster in het hoofdgeding gewezen op de gratis artikelen waarop het merk WELLNESS was aangebracht. Silberquelle, een onderneming die alchoholvrije dranken in de handel brengt, heeft verzocht om doorhaling van dit merk wegens niet-gebruik voor klasse 32.

“19. Zoals zowel de Commissie in haar bij het Hof ingediende opmerkingen als de advocaat-generaal in de punten 45 en 55 van zijn conclusie heeft opgemerkt, gebieden het aantal ingeschreven merken en de eventueel daartussen rijzende conflicten dat de door een merk voor een bepaalde waren- of dienstenklasse verleende rechten slechts worden gehandhaafd wanneer dit merk op de markt van de waren of diensten van deze klasse is gebruikt.

20. Zoals in de punten 48 en 56 van bovengenoemde conclusie is uiteengezet, is aan deze voorwaarde niet voldaan wanneer reclameartikelen als beloning voor de aankoop van andere waren en ter bevordering van de verkoop van die waren worden verstrekt.

21. In een dergelijk geval worden deze artikelen immers niet aan de klant verstrekt met het oog op de penetratie van de artikelen op de markt van de waren die behoren tot dezelfde klasse. Het aanbrengen van het merk op deze artikelen draagt in deze omstandigheden niet ertoe bij dat voor deze artikelen een afzet wordt gevonden of behouden noch dat deze artikelen in het belang van de consument worden onderscheiden van waren die afkomstig zijn van andere ondernemingen.

22. Gelet op een en ander, dient op de gestelde vraag te worden geantwoord dat de artikelen 10, lid 1, en 12, lid 1, van de richtlijn aldus moeten worden uitgelegd dat wanneer de merkhouder zijn merk aanbrengt op artikelen die hij gratis meegeeft aan de kopers van zijn waren, hij dit merk niet normaal gebruikt voor de klasse waartoe deze artikelen behoren.”

Lees het arrest hier.